Nehemias: Kabanata 4 | Mga Gabay para sa Guro | Mga Sinematikong Awit ng Bibliya

Ang malaking larawan

Habang tumataas ang pader, tumitigas ang pangungutya tungo sa banta. Tinutuya ni Sanballat ang mga tagapagtayo sa harap ng tagapakinig na kasama ang hukbo ng Samaria, at naglalaan si Tobias ng sorang diumano ay makagigiba sa kanilang gawang bato. Sinasagot ni Nehemias ang insulto sa panalangin samantalang nagpapatuloy ang bayan sa pagtatayo. Nang magbalak ng karahasan ang mas malawak na pagsasanib, kasabay ng panganib ang pagkapagod sa loob ng Jerusalem: nanghihina ang lakas, nagkalat ang guho, at patuloy na dumarating ang mga babala. Tumutugon si Nehemias sa panalangin at pagbabantay, pagkatapos ay sa armadong mga pangkat ng pamilya, hating paggawa, sandata sa pinagtatayuan, at hudyat ng trumpeta para sa mga pangkat na nakakalat sa mahabang hangganan. Hindi kailanman binibigyan sila ng kabanata ng labanang mapagtatagumpayan. Ang pagtitiis ang panapos nitong bigat. Tumatakbo ang gawain mula umaga hanggang lumitaw ang mga bituin, natutulog ang mga manggagawa sa loob ng Jerusalem bilang bantay, at nababawasan ang karaniwang gawain sa gabi sapagkat kailangang itayong muli ang lunsod habang nananatiling handa sa pagsalakay.

Pangunahing katotohanan

Ipinakikita ng Nehemias 4 ang pagtugon ng mga tagapagtayo sa pangungutya, banta, pagkapagod, at takot sa pamamagitan ng pananalangin, paglalagay ng mga bantay, muling pag-aayos ng gawain, at pananatiling handang magtipon habang patuloy na tumataas ang pader.

Nehemias 4: Natututo ang mga tagapagtayo na gumawa sa ilalim ng pagbabantay

Kasulatan sa mismong pahina

Nehemias · Ang Dating Biblia 1905 · 23

Isang soro ang sumasama sa mga mapanuri

Nehemias 4:1-6

Tagpo sa kabanataNehemias 4

1Nguni't nangyari, na nang mabalitaan ni Sanballat na aming itinayo ang kuta, siya'y naginit, at nagalit na mainam, at tinuya ang mga Judio.

2At siya'y nagsalita sa harap ng kaniyang mga kapatid, at ng hukbo ng Samaria, at nagsabi, Anong ginagawa nitong mahihinang Judio? magpapakatibay ba sila? mangaghahain ba sila? wawakasan ba nila sa isang araw? kanila bang bubuhayin ang mga bato mula sa mga bunton ng dumi, dangang nangasunog na ang mga yaon?

3Si Tobias nga na Ammonita ay nasa tabi niya, at sinabi niya, Bagaman sila'y nangagtatayo, kung ang isang zorra ay sumampa, ibabagsak ang kanilang mga batong kuta.

4Dinggin mo, Oh aming Dios: sapagka't kami ay hinamak; at ibalik mo ang kanilang pagdusta sa kanilang sariling ulo, at ibigay mo sila sa pagkasamsam sa isang lupain sa pagkabihag:

5At huwag mong ikubli ang kanilang kasamaan, at huwag mong pawiin ang kanilang kasalanan sa harap mo: sapagka't kanilang minungkahi ka sa galit sa harap ng mga manggagawa.

6Sa gayo'y aming itinayo ang kuta; at ang buong kuta ay nahusay hanggang sa kalahatian ng taas niyaon: sapagka't ang bayan ay nagkaroon ng kaloobang gumawa.

Nakasasalubong ng banta sa labas ang pagod sa loob

Nehemias 4:7-14

7Nguni't nangyari, na nang mabalitaan ni Sanballat, at ni Tobias, at ng mga taga Arabia, at ng mga Ammonita, at ng mga Asdodita, na ipinatuloy ang paghuhusay ng mga kuta ng Jerusalem, at ang mga sira ay pinasimulang tinakpan, sila nga'y nangaginit na mainam;

8At nagsipagbanta silang lahat na magkakasama upang magsiparoon, at magsilaban sa Jerusalem, at upang manggulo roon.

9Nguni't kami ay nagsidalangin sa aming Dios, at naglagay ng bantay laban sa kanila araw at gabi, dahil sa kanila.

10At ang Juda ay nagsabi, Nawalan ng lakas ang mga tagadala ng mga pasan, at may maraming dumi; na anopa't hindi kami makapagtayo ng kuta.

11At sinabi ng aming mga kalaban: Sila'y hindi mangakakaalam, o mangakakakita man hanggang sa kami ay magsidating sa gitna nila, at patayin sila, at ipatigil ang gawain.

12At nangyari, na nang magsidating ang mga Judio na nagsisitahan sa siping nila, sinabi nila sa aming makasangpu, mula sa lahat na dako: Kayo'y marapat magsibalik sa amin.

13Kaya't inilagay ko sa mga pinakamababang dako ng pagitan ng likuran ng kuta, sa mga luwal na dako, sa makatuwid baga'y aking inilagay ang bayan ayon sa kanilang mga angkan, pati ng kanilang mga tabak, ng kanilang mga sibat, at ng kanilang mga busog.

14At ako'y tumingin, at tumayo, at nagsabi sa mga mahal na tao, at sa mga pinuno, at sa nalabi sa bayan: Huwag kayong mangatakot sa kanila: inyong alalahanin ang Panginoon, na dakila at kakilakilabot, at ipakipaglaban ninyo ang inyong mga kapatid, ang inyong mga anak na lalake at babae, ang inyong mga asawa at ang inyong mga bahay.

Tabak sa baywang at trumpeta sa malapit

Nehemias 4:15-20

Tagpo sa kabanataNehemias 4

Mga pader ng Jerusalem

15At nangyari, nang mabalitaan ng aming mga kaaway na naalaman namin, at iniuwi sa wala ng Dios ang kanilang payo, na kami na nagsibalik na lahat sa kuta, bawa't isa'y sa kaniyang gawa.

16At nangyari, mula nang panahong yaon, na kalahati sa aking mga lingkod ay nagsigawa sa gawain, at kalahati sa kanila ay nagsisihawak ng mga sibat, mga kalasag, at mga busog, at ng mga baluti; at ang mga pinuno ay nangasa likuran ng buong sangbahayan ng Juda.

17Silang nangagtayo ng kuta, at silang nangagpapasan ng mga pasan ay nagsipagsakbat, bawa't isa'y may isa ng kaniyang mga kamay na iginagawa sa gawain, at may isa na inihahawak ng kaniyang sakbat;

18At ang mga manggagawa, bawa't isa'y may kaniyang tabak na nakasabit sa kaniyang tagiliran, at gayon gumagawa. At ang nagpapatunog ng pakakak ay nasa siping ko.

19At sinabi ko sa mga mahal na tao at sa mga pinuno, at sa nalabi sa bayan: Ang gawain ay malaki at malaon, at tayo'y nangagkakahiwalay sa kuta, isa'y malayo sa isa:

20Sa anomang dako na inyong marinig ang tunog ng pakakak, ay makipisan kayo sa amin; ipakikipaglaban tayo ng ating Dios.

Hindi nagtatapos ang araw sa paglubog ng araw

Nehemias 4:21-23

21Ganito nagsigawa kami sa gawain: at kalahati sa kanila ay nagsisihawak ng mga sibat mula sa pagbubukang liwayway hanggang sa ang mga bituin ay magsilitaw.

22Sinabi ko rin nang panahong yaon sa bayan: Magsitahan bawa't isa sa Jerusalem, na kasama ng kanikaniyang lingkod upang sa gabi ay maging bantay sila sa atin, at makagawa sa araw.

23Sa gayo'y maging ako, ni ang aking mga kapatid man, ni ang aking mga lingkod man, ni ang mga lalake mang bantay na nagsisisunod sa akin, ay walang naghubad sa amin ng aming mga suot, na bawa't isa'y yumaon na may kaniyang sandata sa tubig.

May sariling pahina ang mga tala sa pag-aaral

Ang masusing pagtingin sa bawat bahagi, ang mga salitang susundan, ang mga tala sa bawat talata, at kung saan nagkakaiba ang mga mambabasa ay isinulat para sa nag-aaral nang mag-isa. Nasa pahinang Malalim na Personal na Pagninilay ang mga ito para sa kabanatang ito. Ang pahinang ito ang aralin.

Buksan ang Malalim na Personal na Pagninilay →Ang pangkalahatang tanaw ng kabanata para sa baguhan

Gabay sa pagtuturo para sa mismong kabanata

Mula mismo sa kabanata ang mga panandang ito. Pinagdurugtong nila ang mapa ng kasaysayan sa Antas 1, ang masusing pagtingin sa Antas 2, at ang teksto ng Kasulatan sa iisang aralin.

Magsimula sa unang larawan ng kabanata

Nehemias 4:1: “Nguni't nangyari, na nang mabalitaan ni Sanballat na aming itinayo ang kuta, siya'y naginit, at nagalit na mainam, at tinuya ang mga Judio.”

Maglaan ng oras sa punto ng pagbabago

Nehemias 4:2: “At siya'y nagsalita sa harap ng kaniyang mga kapatid, at ng hukbo ng Samaria, at nagsabi, Anong ginagawa nitong mahihinang Judio? magpapakatibay ba sila…”

Panatilihing nakikita ang landas ng mga salita

kanilang, kuta, aming, kaniyang, inyong, kami

Ano ang ipapaliwanag, at sa anong pagkakasunod

Ituro ang sipi sa ganitong pagkakasunod. Binabanggit ng bawat hakbang ang mga talatang pinagbabatayan nito, upang maipakita muna sa teksto ang bawat punto bago ito isabuhay.

Nehemias 4:1-3
Panunuya sa harap ng hukbo
Basahin nang dahan-dahan ang talumpati ni Sanballat at hayaang bilangin ng klase ang mga tanong. Ipaliwanag ang mahihina bilang marupok at walang lakas, at ituro ang mga nakikinig: ang kaniyang mga kapatid at ang hukbo ng Samaria, kaya ang panunuya ay naririnig bilang banta. Pagkatapos ay idagdag ang zorra ni Tobias. Ipaliwanag na sila rin ang mga kalaban sa 2:10 at 2:19, at lumalaki ang kanilang pagsalungat sa buong aklat. Ituro muna ang panunuya at hayaan itong bumigat, sapagkat ang natitira sa kabanata ay ang sagot dito, at kailangang madama ng mga mag-aaral kung gaano ito nakapanghihina ng loob.
Nehemias 4:4-6
Isang mabigat na panalangin at kalahating kuta
Ngayon ay basahin ang panalangin sa 4:4-5, at huwag itong laktawan. Hiniling ni Nehemias sa Diyos na ibalik ang kanilang pagdusta sa kanilang sariling ulo at huwag ikubli ang kanilang kasamaan. Ipaliwanag na ito ay daing para sa katarungan na ipinauubaya sa Diyos, gaya ng mga awit ng panaghoy, hindi plano ng personal na paghihiganti, at hindi kumilos si Nehemias sa sarili niyang kamay. Iba-iba ang pagbasa ng mga tradisyon sa ganitong mga panalangin; hayaang magsalita ang teksto at ituro ito nang maingat. Pagkatapos ay basahin ang 4:6, ang kutang nahusay hanggang kalahatian, “sapagka't ang bayan ay nagkaroon ng kaloobang gumawa”.
Nehemias 4:7-12
Kagipitan mula sa lahat ng panig
Lumawak ang pagsalungat: si Sanballat, si Tobias, ang mga taga Arabia, ang mga Ammonita at ang mga Asdodita, mga kaaway sa lahat ng panig. Ang plano nila ay lihim na pagsalakay: “patayin sila, at ipatigil ang gawain” (4:11). Sa loob, pagod na ang Juda (4:10), at ang mga Judiong nakatira sa siping nila ay nagbabala “makasangpu” (4:12), ibig sabihin ay paulit-ulit. Basahin nang magkasama ang tatlong kagipitan: banta mula sa labas, pagod mula sa loob at mga bulung-bulungan mula sa mga kaibigan. Ituro ang mga ito sa iisang hakbang sapagkat magkakasabay silang dumating sa teksto, at ito ang sandaling halos tumigil ang gawain.
Nehemias 4:13-15
Alalahanin ang Panginoon at ipaglaban ang inyong pamilya
Inilagay ni Nehemias ang bayan ayon sa angkan na may sandata sa mabababa at bukás na dako, saka nagsalita: “Huwag kayong mangatakot sa kanila: inyong alalahanin ang Panginoon, na dakila at kakilakilabot”. Ituro na ang dakila at kakilakilabot ay wika ng kaniyang panalangin sa 1:5. Binigyan niya sila ng dahilan upang tumayo: mga kapatid, mga anak na lalaki at babae, mga asawa at mga bahay. Pagkatapos ay basahin ang 4:15, kung saan nabunyag ang plano ng kaaway at “iniuwi sa wala ng Dios ang kanilang payo”, at bumalik ang lahat sa kuta. Ituro ito bilang pagbaling ng kabanata.
Nehemias 4:16-23
Gumagawa sa isang kamay at nagbabantay sa isa
Ilarawan ang bagong ayos: kalahati ng mga lingkod ang gumagawa habang kalahati ang may hawak na sandata; gumagawa ang mga tagapasan sa isang kamay at may hawak na sandata sa isa; may tabak sa tagiliran ang mga nagtatayo; nasa siping ni Nehemias ang nagpapatunog ng pakakak. Basahin ang 4:19-20 at ipaliwanag ang pakakak. Pagkatapos ay basahin ang 4:22-23: tumuloy ang lahat sa loob ng lungsod at walang naghubad ng suot. Mahirap isalin ang dulo ng talata at nagkakaiba ang mga salin; ituro ang malinaw na punto, ang palagiang kahandaan. Dito tapusin sapagkat patuloy na tumataas ang kuta sa ilalim ng ganitong kagipitan, at nais ng kabanata na makita iyon.

Kung saan natitisod ang mga mag-aaral

Ang mga maling pagbasa na karaniwang nabubuo sa siping ito, at kung paano sasagutin ang bawat isa mula sa teksto.

“Ipinakikita ng panalangin sa mga talatang 4 at 5 na tama ang sumpain ang mga tumutuya sa atin.”

Basahin nang maingat ang 4:4-5. Ipinauubaya ni Nehemias ang usapin sa Diyos, “Dinggin mo, Oh aming Dios: sapagka't kami ay hinamak”, at hindi niya mismong sinalakay si Sanballat o si Tobias; bumalik siya sa pagtatayo (4:6). Kabilang ang panalangin sa mga panaghoy ng Mga Awit, kung saan humihingi ng katarungan sa Diyos ang mga taong nanganganib. Binabasa ng mga Kristiyano ang ganitong panalangin katabi ng utos ni Jesus na ipanalangin ang mga kaaway (Mateo 5:44), at iba-iba ang paraan ng mga tradisyon sa pagsasama ng dalawa. Huwag itong lutasin dito. Ituro na dinadala sa Diyos ang kawalang-katarungan at hindi inaayos ng inapi sa sarili niyang kamay.

“Kung talagang nagtiwala sila sa Diyos, hindi na nila kailangan ng bantay at sandata.”

Sinadyang pagtabihin ng kabanata ang dalawa: “Nguni't kami ay nagsidalangin sa aming Dios, at naglagay ng bantay laban sa kanila araw at gabi” (4:9). Sinabihan ni Nehemias ang bayan na alalahanin ang Panginoon at ipaglaban din ang kanilang pamilya (4:14), at sinabi niyang “ipakikipaglaban tayo ng ating Dios” habang may nagpapatunog ng pakakak sa siping niya (4:18-20). Walang nakikitang salungatan ang Aklat ni Nehemias. Kasama rito ng pagtitiwala sa Diyos ang makatuwirang pag-iingat; hindi ito laban sa mga iyon.

“Ang pagtatayo na may tabak sa isang kamay ay nangangahulugang dapat laging handang lumaban ang mga Kristiyano.”

Tiyak na kagipitan ito: isang tunay na sabwatan upang salakayin ang lungsod na walang kuta (4:8, 4:11). Tugon sa panganib na iyon ang kaayusan, at nagbago itong muli nang lumipas ang panganib (4:15). Hindi ito ginagawang tuntunin ng kabanata para sa bawat hindi pagkakasundo o sa bawat panahon. Panatilihin ang larawan sa sarili nitong kalagayan. Ang naililipat ay ang pagbabantay at pag-aalaga sa isa't isa, hindi panawagan sa paghawak ng sandata, at dapat itong sabihin nang malinaw ng guro.

“Ipinakikita ng reklamo ng Juda sa talatang 10 na nawalan na sila ng pananampalataya.”

Hindi iyon sinasabi ng teksto. Tunay na pagod at tunay na guho ang inilalarawan ng Juda: “Nawalan ng lakas ang mga tagadala ng mga pasan, at may maraming dumi” (4:10). Hindi sila sinaway ni Nehemias dahil dito. Inayos niyang muli ang gawain, naglagay ng bantay at kinausap ang kanilang takot (4:13-14). Hindi kawalan ng pananampalataya ang pagod sa kalagitnaan ng mahirap na gawain. Hayaang marinig ng mga pagod na mag-aaral na maingat na hinaharap ng Aklat ni Nehemias ang kanilang pagod.

Mga layunin sa pagkatuto

Sundan ang pagtindi mula sa pangungutya tungo sa sabwatan.
Ipaliwanag ang ugnayan ng pag-usad at pusong gumawa sa talatang 6.
Tukuyin ang praktikal na mga pagbabago ni Nehemias pagkatapos lumaki ang banta.
Ihambing ang pagkapagod ng Juda sa tugon ni Nehemias.
Ipaliwanag ang layunin ng trumpeta.
Ilarawan ang huwaran ng kabanata ng panalangin, pagbabantay, paggawa, at pagtatanggol.

Paghahanda ng guro

Markahan ang bawat pagbabago sa antas ng banta: pangungutya, galit, sabwatan, mga ulat ng pag-atake, at patuloy na pagbabantay.
Maingat na talakayin ang kalahati nito sa talatang 6 habang pinananatili ang malinaw na puntong malaki na ang nagawang pagsulong.
Hayaang marinig ang pang-iinsulto ni Tobias tungkol sa soro sa talatang 3 bago talakayin ang tugon ng mga tagapagtayo.
Ipaliwanag ang trumpeta bilang hudyat para sa mga manggagawang magkakalayo sa kahabaan ng pader.
Tukuyin ang mahirap na pananalita ng Ang Dating Biblia sa talatang 23 tungkol sa damit at sa sandata sa tubig; ituro ang palagiang kahandaan sa halip na ipilit ang pinagtatalunang detalye.

Pagsuri sa ebidensiya at interpretasyon

Tahasang sinabi

Iniuulat ng talatang 6 ang pagsulong; inilalarawan ng mga talatang 9 at 13 hanggang 23 ang panalangin, mga bantay, sandata, pagbabantay, at patuloy na paggawa.

Sinusuportahan ng Kasulatan

Umaayon ang Nehemias 4:20 sa naunang pananalita sa Biblia gaya ng Exodo 14:14 tungkol sa Diyos na nakikipaglaban para sa kaniyang bayan.

Matibay na hinuha

Tinutugunan ng kaayusan ng trumpeta ang kahinaang dulot ng pagkakalat ng mga pangkat sa malawak na lugar ng gawaan.

Posible o tradisyonal na pagbasa

Mahirap ang huling parirala ng talatang 23 tungkol sa damit at paghuhugas at iba-iba ang salin dito; mas malinaw ang patuloy na kahandaan kaysa ang paraan ng pagsasagawa.

Hangganan

Hindi sinasabi ng kabanata na pag-uusig ang bawat pamumuna o ginagawang pangkalahatang tuntunin ang mga hakbang nito ng pagtatanggol sa kagipitan.