Ang malaking larawan
Inilarawan na ng Mga Hebreo ang bagong tipan, ang buklod na ipinangako ng Diyos sa kanyang bayan. Ngayon, inihahambing nito ang dalawang lugar ng pagsamba at dalawang uri ng handog. May mga silid, tabing, at mahigpit na hangganan sa pagpasok ang dating banal na tolda. Pumapasok si Jesus, ang Anak ng Diyos, sa presensya ng Diyos sa pamamagitan ng sarili niyang kamatayan. Ipinapaliwanag ng kabanata kung bakit mahalaga ang kamatayang iyon. Malinis na budhi at pangmatagalang paglaya sa kasalanan ang layunin, hindi paulit-ulit na ritwal na hanggang labas lamang.
Sa kabanatang ito
- Dalawang Silid na Puno ng Kahulugan Mga Hebreo 9:1-5
Kabilang sa dating tipan ang mga tuntunin sa pagsamba at isang banal na lugar sa lupa.
- Limitado ang Pagpasok sa Panloob na Silid Mga Hebreo 9:6-10
Regular na pumapasok ang mga pari sa unang silid upang gampanan ang tungkulin.
- Sariling Dugong Nagdadala ng Kalayaan Mga Hebreo 9:11-14
Dumarating si Cristo, titulong para sa itinalagang tagapagligtas ng Diyos, bilang punong pari ng ipinangakong mabubuting bagay.
- Kamatayang Nagbibigay-Bisa sa Kaloob Mga Hebreo 9:15-17
Dahil tinutugunan ng kamatayan ni Jesus ang kasalanan, dinadala niya ang tao sa bagong tipan.
- Dugo ang Tanda ng Unang Tipan Mga Hebreo 9:18-22
Dugo rin ang tanda ng pagsisimula ng dating tipan.
- Isang Hain at ang Darating na Pagbabalik Mga Hebreo 9:23-28
Kailangan ng mga larawan ng makalangit na bagay ang mga dating ritwal.
Pangunahing katotohanan
Minsang ibinibigay ni Jesus ang sarili upang alisin ang kasalanan at dalhin ang tao sa presensya ng Diyos sa ilalim ng bagong tipan.

Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Hebreo · Ang Dating Biblia 1905 · 28Mga Hebreo 9:1-5
Dalawang Silid na Puno ng Kahulugan
Kabilang sa dating tipan ang mga tuntunin sa pagsamba at isang banal na lugar sa lupa. Inilalarawan ng Mga Hebreo ang unang silid na may patungan ng ilaw, mesa, at tinapay na inihaharap sa Diyos. Nasa likod ng isa pang tabing ang pinakabanal na silid. Kasama sa nakatalang kagamitan nito ang gintong dambana ng kamangyan at kabang nababalutan ng ginto para sa tipan. Nasa loob ng kaban ang banal na mga paalala: mana, pagkaing ibinigay ng Diyos sa bayan; mga tapyas na batong may tipan; at tungkod na namulaklak. Kay Aaron, isang naunang punong pari, ang tungkod. Nasa ibabaw ng banal na takip ng kaban ang mga anyong tinatawag na querubin, mga nilalang sa langit.

Sa araw-araw na buhay
Inaakay ng gabay sa barko ang mga bisita sa makitid na daanan ng naibalik sa ayos na sasakyang-dagat. Itinuturo niya ang mesa ng mapa, ilaw ng paghudyat, at nakakandadong kaban ng kapitan. May lugar at layunin ang bawat bagay. Humihinto siya sa kasunod na pinto bago ipaliwanag kung sino ang pumapasok. Paglapit sa Diyos ang usapin ng mga silid sa toldang sambahan, hindi ranggo sa barko.
Pansinin
Mga Hebreo 9:5 Pinapangalanan ng Mga Hebreo ang mga banal na bagay ngunit hindi nito pinalalawak ang paliwanag sa bawat isa. Mas mahalaga rito ang ayos ng mga silid kaysa buong paglalahad ng kagamitan.
Mga Hebreo 9:1-5
Ang Dating Biblia 19051Ngayon, ang unang tipan din ay nagkaroon ng mga palatuntunan ng pagsamba sa Dios, at ng kaniyang santuario, ang santuario ng sanglibutang ito.
2Sapagka't inihanda ang isang tabernakulo, ang una, na kinaroroonan ng kandelero, at ng dulang, at ng mga tinapay na handog; na siyang tinatawag na Dakong Banal.
3At sa likod ng ikalawang tabing ay ang tabernakulo na tinatawag na Dakong Kabanalbanalan;
4Na may isang gintong dambana ng kamangyan at kaban ng tipan, at ang paligid ay nakakalupkupan ng ginto, na siyang kinaroroonan ng sisidlang-ginto na may lamang mana, at tungkod ni Aaron na namulaklak, at mga tapyas na bato ng tipan;
5At sa ibabaw nito ay ang mga querubin ng kaluwalhatian na nangagsisililim sa luklukan ng awa; na ang mga bagay na ito ay hindi natin mapaguusapan ngayon ng isa isa.
Mga Hebreo 9:6-10
Limitado ang Pagpasok sa Panloob na Silid
Regular na pumapasok ang mga pari sa unang silid upang gampanan ang tungkulin. Punong pari lamang ang pumapasok sa ikalawa, at sa taunang pagkakataong itinakda lamang. May dala siyang dugo para sa sarili niyang kasalanan at sa di-sinasadyang kamalian ng bayan. Ginagamit ng Espiritu Santo, ang Espiritu ng Diyos, ang limitadong pagpasok upang ipakita ang isang hangganan. Hindi pa bukas ang buong daan sa presensya ng Diyos sa kaayusang ito. Hindi kayang ganap na linisin ng mga kaloob at hain ang budhi ng sumasamba. Panlabas na buhay ang saklaw ng tuntunin sa pagkain at paglilinis. Mananatili ang mga ito hanggang magdala ang Diyos ng bagong kaayusan.
Sa araw-araw na buhay
Naghihintay ang babaeng tekniko sa pintuang kumokontrol sa hangin ng malinis na silid habang sinusuri ng tagapangasiwa ang listahan ng maaaring pumasok. Nagtatrabaho ang mga tauhan sa labas buong araw. Isang pinahihintulutang manggagawa lamang ang dumaraan sa panloob na pinto para sa takdang pagsusuri. Nananatili sa labas ang lahat ng iba. Espirituwal na hangganan ang inilalantad ng pagbabawal sa tolda, hindi panganib ng pagpasok ng alikabok.
Pansinin
Mga Hebreo 9:9 Nasa budhi ang problema, ang panloob na pagkadama ng sala. Hindi kusang inaalis ng wastong panlabas na ritwal ang pasaning iyon sa kalooban.
Mga Hebreo 9:6-10
Ang Dating Biblia 19056At sa ganitong pagkahanda ng mga bagay na ito, sa unang tabernakulo ay palaging nagsisipasok ang mga saserdote, na tinutupad ang mga katungkulan;
7Datapuwa't sa ikalawa ay pumapasok na nagiisa ang dakilang saserdote, minsan sa isang taon, na hindi walang dalang dugo, na inihahandog na patungkol sa kaniyang sarili, at sa mga kamalian ng bayan:
8Na ipinakikilala ng Espiritu Santo, na hindi pa naihahayag ang pagpasok sa dakong banal samantalang natatayo pa ang unang tabernakulo;
9Na yao'y isang talinghaga ng panahong kasalukuyan; ayon dito ay inihahandog ang mga kaloob at ang mga hain, tungkol sa budhi, na hindi magpapasakdal sa sumasamba,
10Palibhasa'y palatuntunan lamang na ukol sa laman, na iniatang hanggang sa panahon ng pagbabago (gaya ng mga pagkain, at mga inumin at sarisaring paglilinis).
Mga Hebreo 9:11-14
Sariling Dugong Nagdadala ng Kalayaan
Dumarating si Cristo, titulong para sa itinalagang tagapagligtas ng Diyos, bilang punong pari ng ipinangakong mabubuting bagay. Mas dakila ang kanyang banal na lugar kaysa toldang magagawa ng tao. Minsan siyang pumapasok gamit ang sarili niyang dugo, hindi dugo ng hayop. Nagkakamit ang kanyang ginawa ng paglaya sa kasalanang tumatagal magpakailanman. Gumamit ang mga dating ritwal ng dugo o abo ng hayop upang ibalik ang panlabas na kalinisan para sa pagsamba. Ibinibigay ni Jesus ang sarili nang walang kapintasan sa Diyos sa pamamagitan ng walang-hanggang Espiritu. Mas malalim ang inaabot ng kaloob niya. Nililinis nito ang budhi mula sa mga gawang humahantong sa kamatayan upang makapaglingkod ang tao sa buhay na Diyos.

Sa araw-araw na buhay
Inaalis ng manggagawa sa pagtatanggal ng pintura ang huling panandang babala sa pinto ng silid ng sanggol. Naiwan ng naunang paglilinis ang nakatagong tingga sa ilalim ng bagong mga patong. Ngayon, wala na ang mapanganib na sapin, at pinatutunayan ng pagsusuri na maaari nang gamitin ang silid. Nililinis ni Cristo ang sala sa harap ng Diyos; walang paglilinis ng bahay ang makagagawa niyon.
Pansinin
Mga Hebreo 9:14 Hindi budhing wala nang anumang gagawin ang layunin. Nagbibigay-daan ang paglaya sa mga gawang patay sa aktibong paglilingkod sa buhay na Diyos.
Mga Hebreo 9:11-14
Ang Dating Biblia 190511Nguni't pagdating ni Cristo na dakilang saserdote ng mabubuting bagay na darating, sa pamamagitan ng lalong malaki at lalong sakdal na tabernakulo, na hindi gawa ng mga kamay, sa makatuwid baga'y hindi sa paglalang na ito,
12At hindi rin naman sa pamamagitan ng dugo ng mga kambing at ng mga bulong baka, kundi sa pamamagitan ng kaniyang sariling dugo, ay pumasok na minsan magpakailan man sa dakong banal, na kinamtan ang walang hanggang katubusan.
13Sapagka't kung ang dugo ng mga kambing at ng mga baka, at ang abo ng dumalagang baka na ibinubudbod sa mga nadungisan, ay makapagiging banal sa ikalilinis ng laman:
14Gaano pa kaya ang dugo ni Cristo, na sa pamamagitan ng Espiritu na walang hanggan ay inihandog ang kaniyang sarili na walang dungis sa Dios, ay maglilinis ng inyong budhi sa mga gawang patay upang magsipaglingkod sa Dios na buhay?
Mga Hebreo 9:15-17
Kamatayang Nagbibigay-Bisa sa Kaloob
Dahil tinutugunan ng kamatayan ni Jesus ang kasalanan, dinadala niya ang tao sa bagong tipan. Pinalalaya rin sila nito mula sa mga paglabag sa ilalim ng dating buklod. Matatanggap na ngayon ng tinatawag ng Diyos ang pangmatagalang manang ipinangako niya. Pagkatapos, ginagamit ng Mga Hebreo ang karaniwang paraan ng habilin sa mana. Hindi inililipat ng habilin ang ipinangakong ari-arian sa tagapagmana habang buhay ang gumawa nito. Nagkakabisa ito sa kamatayan niya. Ipinapaliwanag ng paghahambing kung bakit bahagi ng ipinangakong kaloob ang kamatayan sa halip na pagwasak dito. Nakasalig ang mana sa kilos na naganap na.

Sa araw-araw na buhay
Binabasa ng tagapagpatupad ang habilin sa maliwanag na silid na may salaming dingding habang nakikinig ang pamilya. Ipinangako ng dokumento ang bahay sa mga anak maraming taon na ang nakaraan. Ngayon, patay na ang may-ari, at inaabot ang mga papeles na naglilipat ng pagmamay-ari. Inaalis din ng kamatayan ni Jesus ang kasalanan, na hindi magagawa ng kamatayang nagpapatupad sa karaniwang habilin.
Pansinin
Mga Hebreo 9:15 Umaabot din ang kamatayan ni Jesus sa mga paglabag sa ilalim ng unang tipan. Hindi iniiwan ng bagong pangako ang mga naunang kasalanang iyon sa labas ng gawaing nagliligtas.
Mga Hebreo 9:15-17
Ang Dating Biblia 190515At dahil dito'y siya ang tagapamagitan ng isang bagong tipan, upang sa pamamagitan ng isang kamatayan na ukol sa ikatutubos ng mga pagsalangsang na nasa ilalim ng unang tipan, ang mga tinawag ay magsitanggap ng pangako na manang walang hanggan.
16Sapagka't kung saan mayroong tipan doo'y kinakailangan ang kamatayan ng gumawa niyaon.
17Sapagka't ang isang tipan ay may kabuluhan kung mamatay ang gumawa: sa ibang paraa'y walang anomang kabuluhan samantalang nabubuhay ang gumawa.
Mga Hebreo 9:18-22
Dugo ang Tanda ng Unang Tipan
Dugo rin ang tanda ng pagsisimula ng dating tipan. Sinasabi muna ni Moises, pinunong nagbigay ng batas ng Diyos sa bayan, ang mga utos nito. Pagkatapos, winiwisikan niya ang aklat at bayan ng dugo ng hayop na hinaluan ng tubig. Ginagamit sa ritwal ang pulang balahibo ng tupa at isopo, halamang pangwisik. Tanda ang dugo ng tipang hinihingi ng Diyos na sundin nila. Winiwisikan din ni Moises ang banal na tolda at mga kasangkapan nito. Sinasabi ng Mga Hebreo na halos lahat sa ilalim ng batas ay nililinis ng dugo. May pagbubuhos ng dugo sa kapatawaran, kaya kamatayang may malaking kapalit ang nasa likod ng naibalik na paglapit.

Sa araw-araw na buhay
Inilalagay ng magreretirong tagapag-alaga ang susi ng munisipyo sa palad ng bagong tagapag-ingat. Pareho silang pumipirma sa talaan, at tinatatakan ng kawani ang dalawang sipi. Minamarkahan ng pisikal na mga kilos ang buklod na hindi nabubuo sa sinambit na pag-asa lamang. Dugo ang gamit ng unang tipan at kapatawaran ang paksa, hindi paglilipat ng mga susi ng tagapag-alaga.
Pansinin
Mga Hebreo 9:22 Nagbibigay ng hangganan ang salitang halos sa pahayag tungkol sa paglilinis ayon sa batas. Hindi sinasabi ng Mga Hebreo na iisang paraan ang ginagamit sa bawat bagay nang walang pagbubukod.
Mga Hebreo 9:18-22
Ang Dating Biblia 190518Kaya't ang una mang tipan ay hindi itinalaga ng walang dugo.
19Sapagka't nang salitain ni Moises ang bawa't utos sa buong bayan ayon sa kautusan, ay kumuha siya ng dugo ng mga bulong baka at ng mga kambing, na may tubig at balahibong mapula ng tupa at isopo, at winisikan ang aklat at gayon din ang buong bayan,
20Na sinasabi, Ito ang dugo ng tipan na iniutos ng Dios tungkol sa inyo.
21Gayon din ang tabernakulo at ang lahat ng mga kasangkapan sa pangangasiwa ay pinagwiwisikan niya ng dugo sa gayon ding paraan.
22At ayon sa kautusan, ay halos masasabi kong lahat ng mga bagay ay nililinis ng dugo, at maliban na sa pagkabuhos ng dugo ay walang kapatawaran.
Mga Hebreo 9:23-28
Isang Hain at ang Darating na Pagbabalik
Kailangan ng mga larawan ng makalangit na bagay ang mga dating ritwal. Mas mabuti ang kailangan ng mismong makalangit na katotohanan. Pumapasok si Jesus sa langit mismo upang humarap sa Diyos para sa kanyang bayan. Hindi niya iniaalay muli ang sarili taun-taon gaya ng punong paring paulit-ulit na nagdadala ng dugo ng ibang nilalang. Kakailanganin ng paulit-ulit na pagdurusa kung paulit-ulit ang pag-aalay ng sarili. Sa halip, minsan siyang nagpakita upang alisin ang kasalanan sa pagbibigay ng sarili. Minsang namamatay ang tao at saka humaharap sa hatol ng Diyos. Gayundin, minsang inihahandog ni Cristo ang sarili upang pasanin ang kasalanan ng marami. Muli siyang magpapakita upang dalhin ang lubos na kaligtasan sa naghihintay sa kanya, nang walang panibagong handog para sa kasalanan.

Sa araw-araw na buhay
Pinipirmahan ng inhinyero ng pader sa dagat ang huling tala ng pagsusuri sa tabi ng natapos na kongkretong harang. Maraming taong bumabalik ang mga pangkat na may pansamantalang pantapal matapos ang bawat pagtaas ng tubig. Tapos na ang permanenteng gawain, at hinihintay ng bayan ang pagbubukas ng protektadong daungan. Kaligtasan ang dala ng pagbabalik ni Cristo, hindi pagbubukas ng proyektong pang-imprastraktura.
Pansinin
Mga Hebreo 9:28 Iba ang layunin ng ikalawang pagpapakita kaysa una. Dumarating si Jesus upang ganapin ang pagliligtas sa kanyang bayan, hindi upang ulitin ang kamatayan para sa kasalanan.
Mga Hebreo 9:23-28
Ang Dating Biblia 190523Kinakailangan nga na ang mga anyo ng mga bagay sa sangkalangitan ay linisin ng mga ito; nguni't ang mga bagay ring ito sa sangkalangitan ay linisin ng lalong mabubuting handog kay sa rito.
24Sapagka't hindi pumasok si Cristo sa dakong banal na ginawa ng mga kamay, na kahalintulad lamang ng tunay; kundi sa talagang langit, upang humarap ngayon sa harapan ng Dios dahil sa atin:
25At siya'y hindi rin naman kailangang ihandog na madalas pa ang kaniyang sarili, na gaya ng dakilang saserdote na pumapasok sa dakong banal taon-taon na may dalang dugo na hindi niya sarili;
26Sa ibang paraan ay kailangan na siya'y magbatang madalas mula nang itatag ang sanglibutan: datapuwa't ngayon ay minsan siya'y nahayag sa katapusan ng mga panahon upang alisin ang kasalanan sa pamamagitan ng pagkahandog ng kaniyang sarili.
27At kung paanong itinakda sa mga tao ang mamatay na minsan, at pagkatapos nito ay ang paghuhukom;
28Ay gayon din naman si Cristo, na inihandog na minsan upang dalhin ang mga kasalanan ng marami, sa ikalawa'y pakikita na hiwalay sa kasalanan, sa ikaliligtas ng mga nagsisipaghintay sa kaniya.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Hebreo 9:1 sa “Ngayon, ang unang tipan din ay nagkaroon ng mga palatuntunan ng pagsamba sa Dios, at ng kaniyang santuario, ang santuario ng sanglibutang ito.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Hebreo 9:14: “Gaano pa kaya ang dugo ni Cristo, na sa pamamagitan ng Espiritu na walang hanggan ay inihandog ang kaniyang sarili na walang dungis sa Dios, ay maglilinis…”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Hebreo 9:28 sa mambabasa ang “Ay gayon din naman si Cristo, na inihandog na minsan upang dalhin ang mga kasalanan ng marami, sa ikalawa'y pakikita na hiwalay sa kasalanan, sa…”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang dugo, hindi, tipan, walang, isang, bagay na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- dulang
- Mababang mesa, na dito ay pinaglalagyan ng mga tinapay na handog.
- kaban
- Kahong pinag-iingatan ng mga banal na bagay na kaugnay ng tipan.
- querubin
- Mga nilalang sa langit na inilalarawan bilang mga bantay ng banal na lugar.
- isopo
- Halamang ginagamit sa pagwiwisik ng dugo o tubig sa mga ritwal.
- katubusan
- Paglaya mula sa pagkakabihag, na dito ay paglaya sa kapangyarihan ng kasalanan.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.



