Ang malaking larawan
Ipinapahayag ng Awit 97 ang paghahari ng Panginoon sa mga larawang kayang kapwa magpakilig at magpatakot: ulap, dilim, apoy, kidlat, yumayanig na lupa, at mga burol na natutunaw na parang pagkit. Gayunman, bago maging napakabigat ang tanghal, pinangangalanan ng tula ang saligan ng trono bilang katuwiran at paghatol. Hindi kailanman pinahihintulutang lumutang nang hiwalay sa pagkataong moral ang kapangyarihan. Pagkatapos ay inilalantad ang mga diyus-diyosan at ang mga nagmamalaki sa kanila, samantalang nagagalak ang Sion at ang mga anak na babae ng Juda sapagkat inihahayag ng mga hatol ng Panginoon ang kanyang kataasan sa buong lupa. Lumilipat ang huling bahagi mula sa tanghal ng sansinukob tungo sa buhay ng mga umiibig sa Diyos. Sinasabihan sila na kasuklaman ang masama, ipinapangako sa kanila ang pag-iingat, at binibigyan sila ng larawang mas malambing kaysa sa kidlat: "Liwanag ang itinanim na ukol sa mga banal." Inihahanda ang kagalakan na parang pananim na susulpot. Nagtatapos ang awit sa pasasalamat para sa kabanalan, na ibinabalik ang buong tanghal sa pagkatao ng Hari.
Sa kabanatang ito
- Ginagawang hindi mapagkakamalan ng nakatagong Hari ang kanyang presensiya Mga Awit 97:1-6
Sinasabihan ang lupa at ang malalayong pulo na magalak bago ilarawan ng Awit 97 ang presensiyang nagpapayanig sa lupa.
- Nawawalan ng batayan ng pagyayabang ang pagsamba sa diyus-diyosan Mga Awit 97:7-9
Ginagawa ng utos na "magsisamba sa kaniya kayong lahat na mga dios" ang katunggaling layon ng pagsamba na nasasakupang kalahok.
- Inihahasik ang liwanag sa halip na basta kumikislap Mga Awit 97:10-12
Kanina ay kumislap ang kidlat sa buong daigdig.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 12Mga Awit 97:1-6
Ginagawang hindi mapagkakamalan ng nakatagong Hari ang kanyang presensiya
Sinasabihan ang lupa at ang malalayong pulo na magalak bago ilarawan ng Awit 97 ang presensiyang nagpapayanig sa lupa. Kinokontrol ang tila tensiyong iyon ng ikalawang talata: "katuwiran at kahatulan ay patibayin ng kaniyang luklukan." Pinangangalanan ng tula ang pagkatao ng paghahari bago ipakita ang lakas nito. Pinaliligiran ng ulap at dilim ang Diyos, samantalang biglang nagliliwanag ang kidlat sa daigdig. Sabay na nagaganap ang pagtatago at ang paghahayag, na pumipigil sa presensiya ng Diyos na maging bagay na masusuri ng mga nilalang nang pahinga-hinga. Pagkatapos ay natutunaw na parang pagkit ang mga burol, isa sa pinakamatibay na bahagi ng tanawin. Napakalaki ng tanghal, ngunit hindi ito tanghal para sa sarili nito. Sa wakas ay "ipinahahayag ng langit ang kaniyang katuwiran," na ibinabalik ang mambabasa sa moral na saligan ng trono. Hindi humahanga ang Awit 97 dahil lamang kayang sunugin ng kapangyarihan ang mga kaaway o tunawin ang mga bundok. Ang pag-angkin nito ay taglay ng Panginoon ng buong lupa ang kapangyarihang iyon habang siya ay namamahala nang matuwid. Kaya't nasa ilalim ng tronong napangalanan na ang pagkatao ang nanginginig na sangnilikha.
Mas malalim na pag-aaral
Tinatawag na magalak ang lupa at malalayong pulo bago ilarawan ng tula ang tagpong nagpapanginig sa lupa. Hindi basta pinaghahalo ang dalawang tugon. Napakatindi ng presensiya, ngunit nakasalig sa katuwiran at paghatol ang trono sa ilalim ng presensiyang iyon. Ipinahahayag ang katangian nito bago ipakita ang puwersa nito.
Nagtatago ang mga ulap at kadiliman, samantalang nagbibigay-liwanag ang kidlat. Binibigyan ng pagsasama ang presensiya ng Diyos ng kapwa pagkakatago at pagpapakita nang hindi ito ginagawang bagay na masisiyasat sa sariling kagustuhan. Natutunaw na tulad ng pagkit ang mga burol na karaniwang matitibay na bahagi ng tanawin. Ang mukhang pinakamahirap igalaw ang nagiging bagay na pinakamabilis mabago. Pagkatapos ay ipinahahayag ng langit ang katuwiran, na ibinabalik ang tanawin sa moral na sentrong itinatag sa talatang 2. Hindi lamang interesado ang tula sa kapangyarihang kayang tumunaw ng mga bundok, kundi sa matuwid na pamamahala ng Panginoon ng buong lupa.
Pag-aaral sa bawat talata
- Mga Awit 97:1
Iyyim ang “mga pulo”, ang mga baybayin at pulo ng Dagat Mediteraneo, ang malayong kanluran ayon sa pagkakilala ng Israel. Sinasabi ng Isaias 42:4 na “ang mga pulo ay maghihintay sa kaniyang kautusan”. Sa eksaktong gayunding mga salita binubuksan ng sigaw na “Ang Panginoon ay naghahari” ang Awit 93 at Awit 99, at lumilitaw rin ito sa Mga Awit 96:10.
- Mga Awit 97:2
Tanawin ng Sinai ang mga ulap at kadiliman: inilalarawan ng Deuteronomio 4:11 ang bundok na nagniningas “sangpu ng kadiliman, ulap, at salisalimuot na kadiliman”, at si Moises ay “lumapit sa salimuot na kadiliman na kinaroroonan ng Dios” (Exodo 20:21). Halos salita por salita namang inuulit ng ikalawang hati ang Mga Awit 89:14.
- Mga Awit 97:3
Lumalabas mula sa kanya ang apoy sa gayunding bilog ng mga ulap sa talatang 2, “sa buong palibot”. Sa Sinai, bumaba ang Panginoon “na nasa apoy” (Exodo 19:18), at sinabi ni Moises sa Israel na “ang Panginoon mong Dios ay isang apoy na mamumugnaw” (Deuteronomio 4:24).
- Mga Awit 97:4
Halos kapareho ang linya ng Mga Awit 77:18: “tinanglawan ng mga kidlat ang sanglibutan: ang lupa ay nayanig at umuga.” Doon ay inilalarawan nito ang pagtawid sa dagat. Isang manonood ang lupa na nakakikita at nanginginig.
- Mga Awit 97:5
Ginagamit ng Mikas 1:4 ang larawan: mga bundok na natutunaw sa ilalim niya “na parang pagkit sa harap ng apoy”. Ang “Panginoon ng buong lupa” ay titulong ibinigay sa kaban nang pumasok ito sa Jordan (Josue 3:11, 3:13), nang tumigil ang ilog. Lumalambot ang mga burol, ang pinakamatanda at pinakamatibay sa lahat.
- Mga Awit 97:6
Sa Mga Awit 19:1, ipinapahayag ng kalangitan ang kaluwalhatian ng Diyos; sa linyang ito ay ipinapahayag nito ang kanyang katuwiran, gaya ng Mga Awit 50:6: “At ipahahayag ng langit ang kaniyang katuwiran; sapagka't ang Dios ay siyang hukom.” Tinatawag ang langit bilang saksi sa isang usapin.
Mga Awit 97:1-6
Ang Dating Biblia 19051Ang Panginoon ay naghahari; magalak ang lupa; matuwa ang karamihan ng mga pulo.
2Mga ulap at kadiliman ay nasa palibot niya: katuwiran at kahatulan ay patibayin ng kaniyang luklukan.
3Apoy ay nagpapauna sa kaniya, at sinusunog ang kaniyang kaaway sa buong palibot.
4Tumatanglaw ang mga kidlat niya sa sanglibutan: nakita ng lupa, at niyanig.
5Ang mga bundok ay natunaw na parang pagkit sa harap ng Panginoon, sa harapan ng Panginoon ng buong lupa.
6Ipinahahayag ng langit ang kaniyang katuwiran, at nakita ng lahat na bayan ang kaniyang kaluwalhatian.
Mga Awit 97:7-9
Nawawalan ng batayan ng pagyayabang ang pagsamba sa diyus-diyosan
Ginagawa ng utos na "magsisamba sa kaniya kayong lahat na mga dios" ang katunggaling layon ng pagsamba na nasasakupang kalahok. Hindi sinusubukan ng Awit 97 na italaan ang bawat nilalang na tinawag ng mga tao na diyos. Itinatanghal nito ang pagbagsak ng nagsasariling pag-angkin sa kataasan sa harap ng Panginoong "kataastaasan sa buong lupa." Natatagpuan ng mga naglilingkod sa inukit na larawan at nagmamalaki sa mga diyus-diyosan na nalantad ang saligan ng kanilang pagmamalaki. Iba ang tugon ng Sion: naririnig nito at nagagalak, at nagagalak ang mga anak na babae ng Juda "dahil sa iyong mga kahatulan." Ipinagdiriwang ng mga lokal na pamayanan ang gawaing pandaigdig ang saklaw. Ang ugnayan ay ang ikasiyam na talata. Ang Diyos na ang mga hatol ang naririnig ng Sion ay hindi pinunong pangkapitbahayan na nakikipagtunggali para sa limitadong lupain; itinaas siya sa ibabaw ng buong lupa at ng lahat ng diyos. Binibigyan ng paglipat mula sa tanawin ng sansinukob tungo sa tiyak na pagtanggap ng tao ang paghahayag ng lugar na madadapuan nang hindi ito pinapaliit. Hindi nakabatay ang kagalakan ng Sion sa pagkakamit ng pansariling diyos. Tumutugon ito sa paghatol ng siyang tinawag na ng awit na Panginoon ng buong lupa.
Mas malalim na pag-aaral
Ginagawang mga kalahok na nasa ilalim ng Panginoon ng utos na sambahin siya ng lahat ng diyos ang mga inaangking bagay ng pagsamba. Hindi nagsasagawa ang tula ng sensus ng magkakaribal na banal na nilalang. Itinatanghal nito ang pagbagsak ng bawat pag-aangkin ng nagsasariling kataas-taasang kapangyarihan sa harap ng itinaas sa buong lupa. Nakikitang lantad ng mga nagmalaki sa nililok na mga larawan ang batayan ng kanilang pagyayabang.
Pakikinig at kagalakan ang tugon ng Sion. Sumasama sa tugong iyon ang mga anak na babae ng Juda, ang nakapaligid na mga pamayanang inilalarawan sa wika ng pamilya, dahil sa mga paghatol ng Diyos. Hindi inihihiwalay ng teksto ang lokal na kagalakan sa paghahari sa lahat. Ibinibigay ng talatang 9 ang ugnayan: ang Diyos na ang pagkilos ay naririnig ng Sion ay mataas sa buong lupa. Ang paglipat mula sa pagpapakita sa sansinukob tungo sa partikular na mga pamayanan ay nagbibigay sa paghahayag ng pagtanggap ng tao nang hindi pinaliliit ang saklaw nito.
Pag-aaral sa bawat talata
- Mga Awit 97:7
Ang “Mangahiya” ay mapahiya sa harap ng lahat. Muling elilim ang “mga diosdiosan”, ang mga wala ng Mga Awit 96:5. Isinalin ng sinaunang Griego ang “kayong lahat na mga dios” bilang lahat ng kanyang mga anghel, at binabanggit ng Mga Hebreo 1:6 ang isang utos sa gayong anyo, “sambahin siya ng lahat ng mga anghel ng Dios”.
- Mga Awit 97:8
Halos inuulit ng ikalawang hati ang Mga Awit 48:11, “magalak ang mga anak na babae ng Juda, dahil sa iyong mga kahatulan”. Sa idyomang Hebreo, ang mga anak na babae ng isang lungsod ay ang mga nayon nito; ang “lahat ng mga bayan niyaon” ng Hesbon sa Mga Bilang 21:25 ay sa literal na mga anak na babae nito. Nakikisali ang mga bayan sa palibot ng Jerusalem sa kagalakan ng kabisera.
- Mga Awit 97:9
Elyon ang “kataastaasan sa buong lupa”, ang gayunding pariralang nagsasara sa Mga Awit 83:18: “ikaw lamang, na ang pangalan ay JEHOVA, ay Kataastaasan sa buong lupa.” Mula sa pandiwa ng pag-akyat ang “nataas”, ang ugat ng salita para sa isang ahunan.
Mga Awit 97:7-9
Ang Dating Biblia 19057Mangahiya silang lahat na nangaglilingkod sa mga larawan, nangaghahambog tungkol sa mga diosdiosan: kayo'y magsisamba sa kaniya kayong lahat na mga dios.
8Narinig ng Sion, at natuwa, at ang mga anak na babae ng Juda ay nangagalak; dahil sa iyong mga kahatulan, Oh Panginoon.
9Sapagka't ikaw, Oh Panginoon, ay kataastaasan sa buong lupa: ikaw ay nataas na totoong higit kay sa lahat na mga dios.
Mga Awit 97:10-12
Inihahasik ang liwanag sa halip na basta kumikislap
Kanina ay kumislap ang kidlat sa buong daigdig. Ngayon ay sinasabi ng Awit 97 na "Liwanag ang itinanim na ukol sa mga banal," at kapansin-pansin ang pagbabago ng talinghaga. Nagmumungkahi ang inihasik na liwanag ng bagay na itinanim na may kasunod na bunga, hindi ng nakasisilaw na saglit. Gayundin, inihahanda ang kagalakan para sa matuwid ang puso. Bago ang pangakong iyon, pinagdurugtong ang pag-ibig sa Panginoon at ang pagkasuklam sa masama, kaya't may anyong moral ang katapatan sa halip na maging paghanga sa kapangyarihan. Ipinapangako ang pag-iingat at pagliligtas "sa kamay ng masama," na dinadala ang Haring pansansinukob sa kongkretong kahinaan ng mga tapat. Bumabalik sa pagkatao ng trono ang huling utos na magalak at magpasalamat "sa kaniyang banal na pangalan." Magkasama ang liwanag, kagalakan, pagliligtas at kabanalan. Hindi nagtatapos ang awit sa paghiling sa mga sumasamba na patuloy na tumingin sa natunaw na mga burol. Nagtatapos ito sa buhay na bunga ng pag-ibig sa Haring ito: pagtanggi sa masama, pagiging iningatan, at pagtanggap ng galak sa ilalim ng paghaharing ang katuwiran ay nakikita mula pa sa simula.
Mas malalim na pag-aaral
Sandaling nilinawan ng kidlat ng talatang 4 ang daigdig. Ang liwanag ng talatang 11 ay "inihasik," isang larawang pang-agrikultura na nagpapahiwatig ng pagkakaloob na unti-unting nagbubunga. Mahalaga ang pagbabago ng talinghaga. Hindi iniiwan ng awit ang mga tapat na may nakasisilaw na tanawin lamang; nagsasalita ito ng buhay na iniingatan at kagalakang inihanda para sa kanila.
Ang utos na kapootan ang masama ay sinasabi sa mga nagmamahal sa Panginoon, na nag-uugnay sa katapatan sa moral na pagkilala sa halip na paghanga lamang sa kapangyarihan. Pagkatapos ay inilalarawan ang pag-iingat at pagliligtas laban sa kamay ng masasama. Inaalala ng pangwakas na pasasalamat ang kabanalan ng Diyos, na bumabalik sa matuwid na pundasyon ng trono. Kaya kabilang sa iisang paglalarawan ang liwanag, kagalakan, pagliligtas, at kabanalan. Ang huling tuon ng tula ay ang ugnayan ng matuwid na tao sa Hari, hindi ang tanawin lamang ng natunaw na mga burol.
Pag-aaral sa bawat talata
- Mga Awit 97:10
Ganito rin ang ayos sa unang mga salita ng Amos 5:15: “Inyong kapootan ang masama, at ibigin ang mabuti”. Chasidim ang “mga banal”, ang mga tapat, mula sa chesed, ang pag-ibig ng tipan. Shomer ang “iniingatan”, binabantayan, at buhay nila ang ibig sabihin ng “mga kaluluwa” rito. Magkaibang salitang Hebreo ang “ipagtanim” at ang “itinanim” ng susunod na talata, bagaman magkaugat sa Filipino.
- Mga Awit 97:11
Zarua, inihasik, ang basa ng Hebreo. Binasa ng mga tagasaling Griego, Siriako at Latin ang zarach, sumikat o nagbukang-liwayway, na isang titik lamang ang pagkakaiba, at sinusundan sila ng maraming makabagong salin. Iningatan ng Ang Dating Biblia ang larawan ng pagsasaka: “Liwanag ang itinanim”, liwanag na ibinaon sa lupa upang sumibol pagdating ng panahon.
- Mga Awit 97:12
Halos kapareho ang linya ng Mga Awit 30:4. Sa Hebreo ay pag-alaala sa kanyang kabanalan ang pinasasalamatan, zekher, ang salitang ginamit ng Diyos para sa sarili niyang pangalan sa nagniningas na mababang punungkahoy: “ito ang aking pinakaalaala sa lahat ng mga lahi” (Exodo 3:15). Kaya may batayan ang Ang Dating Biblia sa paggawa rito na “banal na pangalan”: ang pagpapasalamat sa pag-alaala sa kanya ay pagpapasalamat sa pagbanggit ng kanyang pangalan.
Mga Awit 97:10-12
Ang Dating Biblia 190510Oh kayong nagsisiibig sa Panginoon, ipagtanim ninyo ang kasamaan. Kaniyang iniingatan ang mga kaluluwa ng kaniyang mga banal; kaniyang iniligtas sila sa kamay ng masama.
11Liwanag ang itinanim na ukol sa mga banal, at kasayahan ay sa may matuwid na puso.
12Mangatuwa kayo sa Panginoon, kayong mga matuwid; at mangagpasalamat sa kaniyang banal na pangalan.
Mga tanong na dapat isaisip habang nagbabasa
- Sundan ang nagsasalita, mga larawan, magkatulad na linya, tanong, at kilos ng damdamin.
- Pansinin kung saan hindi pinapayagan ng pagdurusa o tensyon ang madaling sagot.
- Basahin ang kasabihan bilang karunungan sa pagkilatis at hindi mekanikal na pangakong hiwalay sa konteksto.
Unahin ang teksto
Kung saan nagkakaiba ang mga mambabasa
Nagsisimula ang buod sa sinasabi ng sipi at sa ugnayan ng mga bahagi nito. Hindi nito ipinapalagay na nalutas na ng isang denominasyon ang lahat ng tanong. Malinaw na tinutukoy kung ang konklusyon ay nakasalalay sa tradisyon, teoryang pampanitikan, o rekonstruksiyong pangkasaysayan.
Unang inihaharap ang teksto ng Kasulatan. Nilalagyan ng malinaw na pangalan ang mga interpretasyon, at ipinapakita lamang ang mga pagkakaiba kapag nakatutulong ang mga ito upang maunawaan kung bakit hindi palaging iisa ang sagot ng mga seryosong komunidad.
Inihahanda pa ang paghahambing ng mga interpretasyon para sa kabanatang ito. Habang wala pa ang mga nasuring tala, malinaw na pinaghihiwalay ng pahinang ito ang teksto ng Kasulatan, buod, at aplikasyon nang hindi sinasabing nagkakasundo ang lahat ng responsableng mambabasa sa bawat tanong.
Mga tanong sa ilalim ng kasaysayan
- Anong bahagi ng Mga Awit 97 ang nagpapatigil, gumagambala, o ikinagugulat mo, at bakit?
- Anong detalye sa sipi ang madaling malampasan? Paano nito binabago ang iyong pagkaunawa?
- Saan mo nakikita ang tensiyon sa pagitan ng nangyayari at ng pokus na ito: Mga Awit 97?
- Anong mahalagang tanong ang iniiwang bukas ng sipi sa halip na sagutin agad?
Mga tanong para sa seryosong personal na pagninilay
Sadyang bukas ang mga tanong na ito. Manatili sa tensiyon ng sipi, sumagot nang tapat, at bumalik sa Kasulatan bago bumuo ng konklusyon.
Magmasid nang hindi nagmamadali
Anong bahagi ng Mga Awit 97 ang nagpapatigil, gumagambala, o ikinagugulat mo, at bakit?
Anong detalye sa sipi ang madaling malampasan? Paano nito binabago ang iyong pagkaunawa?
Saan mo nakikita ang tensiyon sa pagitan ng nangyayari at ng pokus na ito: Binubuo ang Mga Awit 97 sa pamamagitan ng sarili nitong mga tinig, kilos, pahayag, at bunga?
Anong mahalagang tanong ang iniiwang bukas ng sipi sa halip na sagutin agad?
Suriin ang sarili nang tapat
Saang tao, tugon, takot, o pagnanais sa sipi mo pinakanakikita ang sarili mo ngayon?
Anong palagay mo tungkol sa Diyos, ibang tao, o sarili ang hinahamon ng tekstong ito?
Anong bahagi ang gusto mong palambutin, iwasan, o ipaliwanag agad? Ano kaya ang ipinapakita ng reaksiyong iyon?
Kung direktang magtatanong sa iyo ang Kasulatang ito, ano kaya ang tanong nito?
Tumugon nang may karunungan at tapang
Ano ang kailangan mong alalahanin, ipagtapat, ipagdalamhati, ipagpasalamat, o pagkatiwalaan matapos basahin ang sipi?
Paano maaaring basahin ng isa pang tapat na tao ang sitwasyon nang naiiba nang hindi binabalewala ang teksto?
Anong masunuring tugon ang mahirap, hindi komportable, o mabagal, ngunit tapat pa rin sa Kasulatan?
Anong tanong ang dadalhin mo sa panalangin ngayong linggo at anong mga talata ang pananatilihin mong nasa harap mo?
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
