[Taludtod 1] Pinaliit ng ahas ang bigat ng babala, Kinuha ang bunga, nagising ang hiya. Narinig nila ang paglapit sa halamanan, Ngunit ang sisihan ay di nagbalik ng kapayapaan. [Pre-Koro] Lalaban ang lupa sa kamay, At pumasok ang kamatayan sa buhay. [Koro] Dugo'y sumigaw mula sa lupa, Sa silangan ng Eden narinig ang sala. Naghintay ang kasalanan, nagliyab ang galit, Ngunit nanatili ang binhing ipinangako sa gitna ng sakit. [Taludtod 2] Bunga ang handog ni Cain, panganay ng kawan kay Abel, Ngunit ang inggit ay lumalim nang puso niya'y naging rebelde. Nasa pintuan ang babala, ngunit kapatid ay pinatay, At gumala siyang may tanda habang dugo'y humihiyaw. [Tulay] Nagtayo sila ng lungsod, tumunog ang bakal, Ngunit ipinagmalaki ni Lamec ang paghihiganti at dahas. Tumawag si Set sa PANGINOON, lumakad si Enoc kasama Niya, At ang iningatang lahi ay tumuloy hanggang kay Noe. [Huling Koro] Dugo'y sumigaw mula sa lupa, Sa silangan ng Eden narinig ang sala. Pumasok ang kamatayan, ngunit awa'y nanatili, At ang binhing ipinangako'y hindi nawala sa gabi. [Wakas] Nagsara ang pintuan, naiwan ang halamanan, Ngunit umusad ang pag-asa sa sugatang salinlahi.