Ginagawang kalaban ng pagnanasa ang kapwa

Ang “mga kalayawan” dito ay hedonai, mga kaluguran, ugat ng salitang hedonismo, ibang salita mula sa pagnanasa ng 1:14. Ang “bumabaka” ay strateuomai, maglunsad ng kampanya, mga kawal na nagkakampo sa katawan. Ganito rin ang naging diyagnosis ni Platon sa Phaedo: walang ibang pinagmumulan ang mga digmaan at labanan kundi ang katawan at ang mga pagnanasa nito.

Maaaring bantasan ang talata bilang kadena ng mga sanhi: nag-iimbot kayo at wala, kaya kayo pumapatay; naiinggit kayo at hindi makamtan, kaya kayo nakikipag-away. Nabagabag si Erasmo sa “nagsisipatay”, kaya iminungkahi niyang basahin ang Griegong phoneuete na phthoneite, kayo'y naiinggit, isang hula na walang manuskritong sumusuporta ngunit sinunod ng ilang tagasalin.

Ang “ng masama” ay kakos, nang mali, may maling layunin. Ang “gugulin” ay dapanao, gumastos, ang pandiwang ginamit sa alibughang anak na naubos ang lahat (Lucas 15:14). Muling ang mga kaluguran ng talatang 1 ang “mga kalayawan”, kaya iisang salita ang nagbubukas at nagsasara sa talata.

Pambabae lamang ang nasa pinakamatatandang manuskrito, mga babaing mangangalunya, ang larawan ng mga propeta sa bayan ng Dios bilang taksil na asawa (Oseas 3:1, Jeremias 3:20). Idinagdag ng mga huling tagakopya, na bumasa nito nang literal, ang anyong panlalake. Ang “pakikipagaway” ay echthra, alitan, ang salitang ginamit ni Pablo sa Mga Taga-Roma 8:7, kung saan alitan laban sa Dios ang kaisipan ng laman.

Phthonos ang Griego ng “kapanaghilian”, salitang hindi kailanman ginamit para sa Dios saanman sa Biblia, bahagi ng dahilan kung bakit napakahirap isalin ang talatang ito. Ang pinakamaagang mga kopya ay may espiritung pinatira niya sa atin, pandiwang kausatibo na tumuturo pabalik sa hiningang inilagay ng Dios kay Adan; iyon ang “pinatira” na nakalimbag dito.

Ang sipi ay Mga Kawikaan 3:34 sa anyong Griego nito; sa Hebreo, tinutuya ng Dios ang mga manunuya ngunit nagbibigay ng biyaya sa mababa. Sinisipi rin ng 1 Pedro 5:5 ang parehong taludtod, at kapuwa sinusundan ng dalawang sulat ng pagpapakababa sa ilalim ng Dios at pagsalangsang sa diablo. Ang “sumasalansang” ay antitassomai, humanay sa labanan laban sa kalaban.

Ang “Pasakop” ay hypotasso, humanay sa ilalim, katapat ng pandiwa ng hanay ng labanan sa talatang 6: humahanay ang Dios laban sa palalo, kaya humanay kayo sa ilalim ng Dios. Ang “magsisalangsang” ay anthistemi, manindigan sa kinatatayuan. Ipinangangako rin ng Mga Tipan ng Labindalawang Patriarka, isang tekstong Judio ng panahong iyon, ang ganitong pagtakas ng diablo sa mga gumagawa ng mabuti.

Ang “Magsilapit” ay ang paglapit ng mga saserdote sa dambana (Exodo 19:22), at naghuhugas ng kamay ang mga saserdote sa hugasan bago maglingkod (Exodo 30:19–21). Pinangangalanan ng Mga Awit 24:4 kung sino ang makaaakyat sa bundok ng Panginoon: ang may malinis na kamay at dalisay na puso. May ganito ring pangakong magkabilang panig ang Zacarias 1:3: manumbalik kayo sa akin, at ako'y manunumbalik sa inyo.

Talaiporeo ang pandiwa sa likod ng “mangagpighati”, maging abang-aba, ugat ng kahabag-habag na tao ni Pablo (Mga Taga-Roma 7:24) at ng mga kahirapan sa 5:1. Ang “kalumbayan” ay katepheia, ang mukhang nakayuko at nakababa ang mga mata, dito lamang matatagpuan. Sinabi ni Jesus na sa aba ng mga tumatawa ngayon, sapagkat sila'y magdadalamhati at tatangis (Lucas 6:25).

Ang “itataas” ay hypsoo, ang pagtataas na ipinangako sa kapatid na mababang kapalaran sa 1:9. Malapit ang kasabihan sa sariling kasabihan ni Jesus, na inuulit sa Lucas 14:11 at 18:14, na itataas ang nagpapakababa. Ang pagpapakababa ay “sa paningin ng Panginoon”, sa harap ng kaniyang mukha, hindi itinatanghal para sa iba.

Ang “mangagsalita ng laban” ay katalaleo, magsalita nang pababa, ang pandiwang ginamit ng Griegong Lumang Tipan nang magsalita sina Miriam at Aaron laban kay Moises (Mga Bilang 12:1) at sa Mga Awit 101:5, kung saan ihihiwalay ang lihim na naninirang-puri sa kapuwa. Tatlong beses lumilitaw ang salitang pampamilya sa iisang talata: mga kapatid, kapatid, kaniyang kapatid.

Nomothetes ang Griego ng “tagapagbigay ng kautusan”, dito lamang sa Bagong Tipan. Tinitipon ng Isaias 33:22 ang parehong mga titulo: ang Panginoon ang ating hukom, tagapagbigay ng kautusan at hari, at ililigtas niya tayo. Kahawig ng tanong ni Pablo sa Mga Taga-Roma 14:4 ang “sino ka na humahatol sa iyong kapuwa?”

Ang “Magsiparito ngayon” ay age nyn, isang biglang halikayo ngayon, ginamit sa Bagong Tipan dito lamang at sa 5:1. Ang “sa gayong bayan” ay literal na sa bayang ito, na para bang tumuturo sa mapa ang nagsasalita. Bagay ang isang taong pananatili sa isang panahon ng kalakalan; inilalako ng mga mangangalakal na Judio ang kanilang kalakal sa buong Diaspora.

Nasabi na ito ng Mga Kawikaan 27:1: huwag ipagmapuri ang kinabukasan, sapagkat hindi mo alam ang dadalhin ng isang araw. Ang “singaw” ay atmis, usok o singaw, gaya ng usok mula sa tsimenea sa Oseas 13:3. Sa Griego, laro ng salita ang “lumilitaw” at “napapawi”, phainomene at aphanizomene, lumilitaw at naglalaho.

Tinawag ng mga manunulat na Latin nang lumaon ang pasubaling ito na conditio Jacobaea, at nananatili ito sa lumang daglat na D.V., Deo volente. Ganito rin magsalita si Pablo: babalik siya kung loloobin ng Dios (Mga Gawa 18:21), at darating siya agad kung loloobin ng Panginoon (1 Mga Taga-Corinto 4:19).

Ang “mga pagpapalalo” ay alazoneia, ang pagyayabang ng alazon, ang karaniwang hambog sa komedyang Griego. Lumilitaw ang parehong salita sa 1 Juan 2:16 bilang kapalaluan sa buhay. Ang “nagmamapuri” ay ang pandiwa ng pagmamalaki sa 1:9, kung saan sinabihan ang dukhang kapatid na ipagmapuri ang kaniyang taas; dito, ipinagmamapuri ng mga mangangalakal ang kanilang mga plano.

Parang kawikaang inilagay sa dulo ng bahagi ang talata: ang kasalanan ng hindi paggawa. Ganito rin ang pagtatangi sa talinghaga ni Jesus sa Lucas 12:47, kung saan hinahampas nang marami ang aliping nakaaalam ng kalooban ng kaniyang panginoon ngunit hindi naghanda. Malinaw ang ugnay pabalik sa 1:22: pakikinig na walang paggawa.