1 Mga Hari: Kabanata 2 | Mga Gabay para sa Guro | Mga Sinematikong Awit ng Bibliya

Ang malaking larawan

Namamatay si David matapos atasan si Solomon na tuparin ang kautusan ni Moises at tugunan ang ilang pananagutang iniiwang hindi tapos ng kanyang paghahari. Itinatakda ng halong iyon ang tono ng kabanatang paulit-ulit na nagsasapawan ang pananalita ng tipan, personal na alaala, pagpapatatag sa pulitika, at pagdanak ng dugo. Ipinakakahulugan ni Solomon ang hiling ni Adonias kay Abisag bilang panibagong pag-aangkin sa trono at nauuwi ito sa kanyang kamatayan. Hinahatulang karapat-dapat sa kamatayan si Abiatar ngunit iniligtas dahil sa kanyang paglilingkod kay David, samantalang tahasang iniuugnay ang pag-alis sa kanya sa pagkapari sa mas lumang paghatol sa sambahayan ni Eli. Naghahanap ng kanlungan si Joab sa dambana, gayunman ay iniuutos ni Solomon ang kanyang pagbitay dahil sa pagpatay kina Abner at Amasa, at saka niya ibinibigay ang hukbo kay Benaias at ang pagkapari kay Zadok. Tumatanggap si Simei ng malinaw na pagbabawal, tinutupad niya ito ng tatlong taon, at namamatay siya matapos niyang sadyang iwan ang Jerusalem. Nagsisimula at nagtatapos ang kabanata sa pagtawag na matatag ang kaharian ni Solomon, ngunit tumatanggi itong gawing mukhang malinis o awtomatiko ang pagtatatag na iyon. Itinatayo ito sa pamamagitan ng hinihinging pagsunod, ginugunitang katapatan, ipinapataw na kondisyon, muling itinatalagang katungkulan, at sa wakas ay nabayarang lumang utang.

Pangunahing katotohanan

Itinatatag ng Aklat ng 1 Mga Hari ang trono ni Solomon sa pamamagitan ng hayagang pagtatalaga ni David at pag-aalis sa mga karibal na umaangkin dito, habang inilalagay ang kapangyarihan ng hari sa ilalim ng pananagutan sa tipan.

1 Mga Hari 2: Natatag na kaharian at hindi pa tapos na mga pananagutan

Kasulatan sa mismong pahina

1 Mga Hari · Ang Dating Biblia 1905 · 46

Utos na tutuparin at mga pananagutang aayusin

1 Mga Hari 2:1-12

1Ang mga araw nga ni David na ikamamatay ay nalalapit; at kaniyang ibinilin kay Salomon na kaniyang anak, na sinasabi,

2Ako'y yumayaon ng lakad ng buong lupa; ikaw ay magpakalakas nga at magpakalalake;

3At iyong ingatan ang bilin ng Panginoon mong Dios, na lumakad sa kaniyang mga daan, na ingatan ang kaniyang mga palatuntunan, ang kaniyang mga utos, at ang kaniyang mga kahatulan, at ang kaniyang mga patotoo, ayon sa nasusulat sa kautusan ni Moises, upang ikaw ay guminhawa sa lahat ng iyong ginagawa, at saan ka man pumihit:

4Upang papagtibayin ng Panginoon ang kaniyang salita na kaniyang sinalita tungkol sa akin, na sinasabi, Kung ang iyong mga anak ay magsisipagingat sa kanilang lakad, na lalakad sa harap ko sa katotohanan ng kanilang buong puso at ng kanilang buong kaluluwa, hindi ka kukulangin (sabi niya) ng lalake sa luklukan ng Israel.

5Bukod dito'y talastas mo naman ang ginawa ni Joab na anak ni Sarvia sa akin, sa makatuwid baga'y ang ginawa niya sa dalawang puno ng mga hukbo ng Israel, kay Abner na anak ni Ner, at kay Amasa na anak ni Jether na kaniyang pinatay, at ibinubo sa kapayapaan ang dugo ng pakikidigma at nabubo ang dugo ng pakikidigma sa kaniyang bigkis na nasa kaniyang mga balakang, at sa loob ng kaniyang mga pangyapak na nasa kaniyang mga paa.

6Gumawa ka nga ng ayon sa iyong karunungan, at huwag mong tulutang ang kaniyang uban sa ulo ay bumabang payapa sa Sheol.

7Nguni't pagpakitaan mo ng kagandahang loob ang mga anak ni Barzillai na Galaadita, at maging kabilang sa nagsisikain sa iyong dulang; sapagka't gayon sila nagsilapit sa akin nang ako'y tumakas kay Absalom na iyong kapatid.

8At, narito, nasa iyo si Semei na anak ni Gera na Benjamita, na taga Bahurim, na siyang sumumpa sa akin ng mahigpit na sumpa nang araw na ako'y pumaroon sa Mahanaim: nguni't nilusong niyang sinalubong ako sa Jordan, at isinumpa ko sa kaniya ang Panginoon, na sinasabi, Hindi kita papatayin ng tabak.

9Ngayon nga'y huwag mong ariing walang sala, sapagka't ikaw ay lalaking pantas: at iyong maaalaman ang dapat gawin sa kaniya, at iyong ilusong na may dugo ang kaniyang uban sa ulo sa Sheol.

10At si David ay natulog na kasama ng kaniyang mga magulang, at nalibing sa bayan ni David.

11At ang mga araw na ipinaghari ni David sa Israel ay apat na pung taon: pitong taong naghari siya sa Hebron, at tatlong pu't tatlong taong naghari siya sa Jerusalem.

12At si Salomon ay naupo sa luklukan ni David na kaniyang ama: at ang kaniyang kaharian ay natatag na mainam.

Munting kahilingang umaabot sa trono

1 Mga Hari 2:13-25

13Nang magkagayo'y si Adonia na anak ni Hagith ay naparoon kay Bath-sheba na ina ni Salomon. At kaniyang sinabi, Naparirito ka bang payapa? At sinabi niya, Payapa.

14Kaniyang sinabi bukod dito: Mayroon pa akong sasabihin sa iyo. At sinabi niya, Sabihin mo.

15At kaniyang sinabi, Talastas mo na ang kaharian ay naging akin, at itinitig ng buong Israel ang kanilang mukha sa akin, upang ako'y maghari: gayon ma'y ang kaharian ay nagbago, at napasa aking kapatid: sapagka't kaniya sa ganang Panginoon.

16At ngayo'y hihingi ako ng isang hiling sa iyo, huwag mo akong pahindian. At sinabi niya sa kaniya, Sabihin mo.

17At kaniyang sinabi, Isinasamo ko sa iyo na iyong salitain kay Salomon na hari, (sapagka't hindi siya pahihindi sa iyo,) na ibigay niyang asawa sa akin si Abisag na Sunamita.

18At sinabi ni Bath-sheba, Mabuti; aking ipakikiusap ka sa hari.

19Si Bath-sheba nga'y naparoon sa haring Salomon, upang ipakiusap sa kaniya si Adonia. At tumindig ang hari na sinalubong siya, at yumukod siya sa kaniya, at umupo sa kaniyang luklukan, at nagpalagay ng luklukan para sa ina ng hari; at siya'y naupo sa kaniyang kanan.

20Nang magkagayo'y sinabi niya, Ako'y humihingi ng isang munting hiling sa iyo: huwag mo akong pahindian. At sinabi ng hari sa kaniya, Hilingin mo, ina ko: sapagka't hindi kita pahihindian.

21At sinabi niya, Ibigay mong asawa si Abisag na Sunamita sa iyong kapatid na kay Adonia.

22At ang haring Salomon ay sumagot, at nagsabi sa kaniyang ina, At bakit mo hinihiling si Abisag na Sunamita para kay Adonia? hilingin mo para sa kaniya pati ng kaharian; sapagka't siya'y aking matandang kapatid; oo, para sa kaniya, at kay Abiathar na saserdote, at kay Joab na anak ni Sarvia.

23Nang magkagayo'y isinumpa ng haring Salomon ang Panginoon, na sinasabi, Hatulan ako ng Dios, at lalo na kung si Adonia ay hindi nagsalita ng salitang ito laban sa kaniyang sariling buhay.

24Ngayon nga'y buhay ang Panginoon, na nagtatag sa akin, at naglagay sa akin sa luklukan ni David na aking ama, at siyang gumawa sa akin ng isang bahay, gaya ng kaniyang ipinangako, tunay na si Adonia ay papatayin sa araw na ito.

25At nagsugo ang haring Salomon sa pamamagitan ng kamay ni Benaia na anak ni Joiada; at siyang dumaluhong sa kaniya, na anopa't siya'y namatay.

Nawala kay Abiatar ang tungkulin, hindi ang buhay

1 Mga Hari 2:26-27

Ang nahating kaharian

26At kay Abiathar na saserdote ay sinabi ng hari, Umuwi ka sa Anathoth, sa iyong sariling mga bukid; sapagka't ikaw ay karapatdapat sa kamatayan: nguni't sa panahong ito'y hindi kita papatayin, sapagka't iyong dinala ang kaban ng Panginoong Dios sa harap ni David na aking ama, at sapagka't ikaw ay napighati sa lahat ng kinapighatian ng aking ama.

27Sa gayo'y inalis ni Salomon si Abiathar sa pagkasaserdote sa Panginoon upang kaniyang tuparin ang salita ng Panginoon, na kaniyang sinalita tungkol sa sangbahayan ni Eli, sa Silo.

Hindi binubura ng dambana ang pagbubuhos ni Joab ng dugo

1 Mga Hari 2:28-35

28At ang mga balita ay dumating kay Joab: sapagka't si Joab ay umanib kay Adonia, bagaman hindi siya umanib kay Absalom. At si Joab ay tumakas na napatungo sa Tolda ng Panginoon, at pumigil sa mga anyong sungay ng dambana.

29At nasaysay sa haring Salomon, Si Joab ay tumakas na napatungo sa Tolda ng Panginoon, at, narito, siya'y nasa siping ng dambana. Nang magkagayo'y sinugo niya si Benaia na anak ni Joiada, na sinasabi, Ikaw ay yumaon, daluhungin mo siya.

30At si Benaia ay naparoon sa Tolda ng Panginoon, at nagsabi sa kaniya, Ganito ang sabi ng hari, Lumabas ka. At kaniyang sinabi, Hindi; kundi ako'y mamamatay rito, At dinala ni Benaia sa hari ang salita uli, na sinasabi, Ganito ang sinabi ni Joab, at ganito ang isinagot sa akin.

31At sinabi ng hari sa kaniya, Gawin kung paano ang sinabi niya, at daluhungin mo siya, at ilibing mo siya; upang iyong maalis ang dugo na ibinubo ni Joab ng walang kadahilanan sa akin at sa sangbahayan ng aking ama.

32At ibabalik ng Panginoon ang kaniyang dugo sa kaniyang sariling ulo, sapagka't siya'y dumaluhong sa dalawang lalake, na lalong matuwid, at maigi kay sa kaniya, at mga pinatay ng tabak, at hindi nalalaman ng aking amang si David, sa makatuwid baga'y si Abner na anak ni Ner, na puno ng hukbo ng Israel, at si Amasa na anak ni Jether, na puno ng hukbo ng Juda.

33Sa gayo'y ang kanilang dugo ay mababalik sa ulo ni Joab, at sa ulo ng kaniyang binhi magpakailan man: nguni't kay David, at sa kaniyang binhi, at sa kaniyang sangbahayan, sa kaniyang luklukan ay magkakaroon ng kapayapaan magpakailan man na mula sa Panginoon.

34Nang magkagayo'y sinampa ni Benaia na anak ni Joiada, at dinaluhong siya, at pinatay siya; at siya'y inilibing sa kaniyang sariling bahay sa ilang.

35At inilagay ng hari si Benaia na anak ni Joiada na kahalili niya sa hukbo: at si Sadoc na saserdote ay inilagay ng hari na kahalili ni Abiathar.

Hangganang tinanggap ni Simei na ikapapahamak niyang tawirin

1 Mga Hari 2:36-46

Tagpo sa kabanata1 Mga Hari 2

36At ang hari ay nagsugo at ipinatawag si Semei, at sinabi sa kaniya, Magtayo ka ng isang bahay sa Jerusalem, at tumahan ka roon, at huwag kang pumaroon saan man na mula roon.

37Sapagka't sa araw na ikaw ay lumabas, at tumawid sa batis ng Cedron, talastasin mong mainam, na ikaw ay walang pagsalang mamamatay: ang iyong dugo ay sasa iyong sariling ulo.

38At sinabi ni Semei sa hari, Ang sabi ay mabuti: kung paanong sinabi ng aking panginoong hari, gayon gagawin ng iyong lingkod. At si Semei ay tumahan sa Jerusalem na malaon.

39At nangyari, sa katapusan ng tatlong taon, na dalawa sa mga alipin ni Semei ay tumanan na pumaroon kay Achis, na anak ni Maacha, hari sa Gath. At kanilang sinaysay kay Semei, na sinasabi, Narito, ang iyong mga alipin ay nasa Gath.

40At tumindig si Semei, at siniyahan ang kaniyang asno, at napasa Gath kay Achis, upang hanapin ang kaniyang mga alipin: at si Semei ay yumaon at dinala ang kaniyang mga alipin mula sa Gath.

41At nasaysay kay Salomon na si Semei ay naparoon sa Gath mula sa Jerusalem, at bumalik uli.

42At ang hari ay nagsugo at ipinatawag si Semei, at nagsabi sa kaniya, Di ba ipinasumpa ko sa iyo ang Panginoon, at ipinatalastas kong totoo sa iyo, na aking sinasabi, Talastasin mong tunay na sa araw na ikaw ay lumabas, at yumaon saan man, ay walang pagsalang mamamatay ka? at iyong sinabi sa akin. Ang sabi na aking narinig ay mabuti.

43Bakit nga hindi mo iningatan ang sumpa sa Panginoon, at ang utos na aking ibinilin sa iyo?

44Sinabi pa ng hari kay Semei, Iyong talastas ang buong kasamaan na nalalaman ng iyong puso, na iyong ginawa kay David na aking ama: kaya't ibabalik ng Panginoon ang iyong kasamaan sa iyong sariling ulo.

45Nguni't ang haring si Salomon ay magiging mapalad, at ang luklukan ni David ay magiging matatag sa harap ng Panginoon magpakailan man.

46Sa gayo'y inutusan ng hari si Benaia na anak ni Joiada; at siya'y lumabas, at dumaluhong sa kaniya, na anopa't siya'y namatay. At ang kaharian ay matatag sa kamay ni Salomon,

May sariling pahina ang mga tala sa pag-aaral

Ang masusing pagtingin sa bawat bahagi, ang mga salitang susundan, ang mga tala sa bawat talata, at kung saan nagkakaiba ang mga mambabasa ay isinulat para sa nag-aaral nang mag-isa. Nasa pahinang Malalim na Personal na Pagninilay ang mga ito para sa kabanatang ito. Ang pahinang ito ang aralin.

Buksan ang Malalim na Personal na Pagninilay →Ang pangkalahatang tanaw ng kabanata para sa baguhan

Gabay sa pagtuturo para sa mismong kabanata

Mula mismo sa kabanata ang mga panandang ito. Pinagdurugtong nila ang mapa ng kasaysayan sa Antas 1, ang masusing pagtingin sa Antas 2, at ang teksto ng Kasulatan sa iisang aralin.

Magsimula sa unang larawan ng kabanata

1 Mga Hari 2:1: “Ang mga araw nga ni David na ikamamatay ay nalalapit; at kaniyang ibinilin kay Salomon na kaniyang anak, na sinasabi,”

Maglaan ng oras sa punto ng pagbabago

1 Mga Hari 2:22: “At ang haring Salomon ay sumagot, at nagsabi sa kaniyang ina, At bakit mo hinihiling si Abisag na Sunamita para kay Adonia? hilingin mo para sa kaniya pati…”

Panatilihing nakikita ang landas ng mga salita

kaniyang, iyong, sinabi, hari, anak, Panginoon

Ano ang ipapaliwanag, at sa anong pagkakasunod

Ituro ang sipi sa ganitong pagkakasunod. Binabanggit ng bawat hakbang ang mga talatang pinagbabatayan nito, upang maipakita muna sa teksto ang bawat punto bago ito isabuhay.

1 Mga Hari 1:1-10
Isang matandang hari at isang nagluklok sa sarili
Magsimula sa kahinaan ng 1:1-4, na binasa nang payak: hindi na mainitan ang haring pumatay kay Goliat. Itabi rito ang 1:5: “nagmataas si Adonia na anak ni Haggith” at nagsabing siya'y magiging hari. Ipaliwanag na nasa pandiwa ang buong suliranin; walang humirang sa kaniya. Ituro ang 1:6, na hindi siya kailanman sinaway ng kaniyang ama, at hayaang iugnay ito ng klase kay Absalom nang hindi nagtatayo ng teorya. Isara ang hakbang sa dalawang listahan ng 1:7-10, mga kakampi at mga wala. Ito ang una sapagkat bawat sumunod na tagpo ay sumasagot sa tanong na ibinabangon ng mga talatang ito: sino ang may karapatang magsabi kung sino ang maghahari.
1 Mga Hari 1:11-31
Pinaalalahanan nina Natan at Batseba ang hari
Lakaran ang plano ayon sa ayos ng pagsasagawa nito. Sinabi ni Natan kay Batseba na nanganganib ang buhay niya at ng kaniyang anak (1:12); pumasok siya at ipinaalala kay David ang kaniyang sumpa; dumating si Natan at pinagtibay ang kaniyang mga salita. Ipaliwanag ang “mabibilang sa mga may sala” sa 1:21 bilang pagturing na mga taksil sa sandaling maupo sa trono ang karibal. Ipakitang iisang katotohanan ang idinidiin ng dalawa: hindi pa nagsasalita si David habang kumikilos ang iba. Ituro ito bago ang pagpapahid ng langis upang marinig na nakasalalay ang pasya sa isinumpang salita ni David “sa pangalan ng Panginoon, na Dios ng Israel” (1:30), hindi sa tusong balak sa palasyo.
1 Mga Hari 1:32-53
Ang mola, ang pakakak at ang handaang naubusan
Basahin ang mga utos ni David sa 1:33-35 at saka ang eksaktong pagtupad sa 1:38-40, upang makita ng klase na isa-isang naisagawa ang utos. Ipaliwanag na bukal malapit sa lungsod ang Gihon at sariling sasakyan ng hari ang mola, ipinahiram bilang tanda. Ang ingay ng 1:40, anopa't “ang lupa ay umalingawngaw sa hugong nila,” ay umabot sa handaan ni Adonias, at inubos ito ng ulat ni Jonatan. Magtapos kay Adonias na nakahawak sa mga sungay ng dambana at sa may kondisyong awa ni Solomon sa 1:52-53. Dito umiikot ang yunit: hayag at tiyak na ngayon ang kapamahalaan.
1 Mga Hari 2:1-12
Ang tagubilin bago ang mga bilin
Magdahan-dahan dito. Nagsisimula ang huling salita ni David sa “ikaw ay magpakalakas nga at magpakalalake” at tuloy-tuloy sa kautusan ni Moises (2:2-3). Ipaliwanag na inuulit ng 2:4 ang pangako ng Diyos sa 2 Samuel 7 na may malinaw na kondisyon: magpapatuloy ang trono habang lumalakad ang mga anak ni David “sa katotohanan ng kanilang buong puso.” Saka basahin nang tapat ang 2:5-9; binanggit ni David sina Joab, ang sambahayan ni Barzilai at si Simei. Huwag palambutin ang mga bilin at huwag ding hangaan. Ituro muna ang tagubilin sapagkat ito ang panukat na ilalapat ng Aklat ng 1 Mga Hari sa bawat haring susunod, simula kay Solomon sa 11:4.
1 Mga Hari 2:13-25
Maliit na kahilingang may malaking kahulugan
Basahin nang marahan ang usapan: tinanong ni Batseba kung payapa ang pagdating ni Adonias, inamin niyang nalipat ang kaharian “sapagka't kaniya sa ganang Panginoon” (2:15), at saka niya hiningi si Abisag. Pansinin ang paggalang ni Solomon sa kaniyang ina, tumindig at nagpalagay ng luklukan sa kaniyang kanan (2:19), bago pa marinig ang kahilingan. Ipaliwanag sa tulong ng 2 Samuel 16:21-22 kung bakit maaaring maging tanda ng pag-angkin sa trono ang tagapag-alaga ng yumaong hari. Saka basahin ang 2:22-25 nang hindi pinadadrama ang ginawa ni Benaias. Panatilihin ang aral sa sinasabi ni Solomon na narinig niya sa kahilingan, at linawin na kailanman ay hindi ibinigay ang pananaw ni Abisag.
1 Mga Hari 2:26-46
Apat na kinahinatnan, isang kahariang matatag
Isa-isahin ang natitirang mga kaso. Pinauwi si Abiatar sa Anathoth, at iniuugnay ito ng 2:27 sa salitang sinabi tungkol sa sambahayan ni Eli (1 Samuel 2:31-35). Kumapit si Joab sa dambana, at ipinakikita ng Exodo 21:14 kung bakit hindi kanlungan ang dambana ng sinadyang pagpatay. Pumayag si Simei na manatili sa Jerusalem, sinira ang kasunduan pagkaraan ng tatlong taon at pinanagot sa kaniyang sumpa. Magtapos sa koro ng 2:46, “ang kaharian ay matatag sa kamay ni Salomon.” Ituro ito sa huli at nang maikli, sapagkat mga itinalang pasya ito ng isang hari, hindi mga utos para sa klase.

Kung saan natitisod ang mga mag-aaral

Ang mga maling pagbasa na karaniwang nabubuo sa siping ito, at kung paano sasagutin ang bawat isa mula sa teksto.

“Si Adonias ang pinakamatandang anak na buhay, kaya kaniya ang trono ayon sa karapatan.”

Si Solomon mismo ang tumawag kay Adonias na “aking matandang kapatid” sa 2:22, kaya hindi pinagtatalunan ang edad. Ngunit hindi kailanman itinuturing ng Aklat ng 1 Mga Hari na ang edad ang nagpapasya. Sumumpa si David na maghahari si Solomon (1:13, 17, 30), at inamin ni Adonias sa 2:15 na ang kaharian ay kay Solomon “sa ganang Panginoon.” Ipakita sa klase na dumaraan ang trono ng Israel sa paghirang ng hari sa ilalim ng pangako ng Diyos, kaya ang 1:5 ay isinalaysay bilang pagmamataas sa sarili.

“Minanipula nina Batseba at Natan ang isang litong matanda.”

Walang ipinahihiwatig ang teksto na nawala na ang isip ni David; ang sinasabi ay malamig ang kaniyang katawan. Nang marinig niya ang dalawang ulat, malinaw niyang naalala ang kaniyang sumpa at agad kumilos (1:29-30), binanggit ang mga tao, ang lugar at ang ayos ng seremonya. Pinaghandaan nga nina Natan at Batseba ang kanilang paglapit, at maaaring mapansin iyon ng klase, ngunit ipinaalala nila kay David ang isang bagay na isinumpa niya. Hayaang ang teksto ang maglagay ng hangganan: hindi panlilinlang ang maingat na pagtataguyod.

“Dapat sanang nailigtas si Joab ng paghawak sa mga sungay ng dambana.”

Basahin ang Exodo 21:14: ang sadyang pumatay sa kapuwa ay kukunin kahit sa dambana ng Diyos. Ang dahilan ni Solomon sa 2:31-32 ay ang walang-salang dugo nina Abner at Amasa, “dalawang lalake, na lalong matuwid, at maigi kay sa kaniya.” Kanlungan ang dambana para sa may di-tiyak o di-sinasadyang sala, hindi panangga sa kilalang pagpatay. Ituro ito nang mahinahon at walang marahas na detalye; ang punto ay hindi binubura ng banal na kasangkapan ang pananagutan.

“Ipinakikita ng mga pagpatay ni Solomon na sinasang-ayunan ng Diyos ang malulupit na pinuno.”

Iniuulat ng Aklat ng 1 Mga Hari ang mga pasyang ito at ang mga dahilang ibinigay ni Solomon, ngunit hindi ito iniaalok bilang huwaran sa nakikinig. Ang panukat na inilalagay nito sa hari ay ang tagubilin ng 2:3-4, at hahatulan ng aklat ding iyon si Solomon nang mabigat sa kabanata 11. Ihiwalay ang ginawa ng isang hari sa krisis ng paghahalili sa tinatawag gawin ng mga alagad. Huwag kailanman hayaang gamitin ang mga kabanatang ito na katwiran sa paghihiganti sa pamilya o sa iglesia.

Mga layunin sa pagkatuto

Ihiwalay ang pag-angkin ni Adonias sa pagtatalaga ni David.
Ipaliwanag ang kahalagahan ng mola ni David.
Sundan ang magkatuwang na pagkilos nina Natan at Batseba.
Tukuyin ang tagubilin ni David kay Solomon tungkol sa tipan.
Paghambingin ang pagtrato sa mga kalaban ni Solomon.
Ihiwalay ang iniulat na mga hatol ng hari sa mga utos para sa mga mananampalataya.

Paghahanda ng guro

Basahin ang dalawang kabanata; markahan ang paglipat mula sa hayagang pagpapahid ng langis tungo sa pagpapatatag ng kapangyarihan.
Ilista ang mga tagasuporta ni Adonias at ang mga hindi isinama sa kaniyang handaan sa 1:7-10.
Ipaliwanag ang mga sungay ng dambana gamit ang Exodo 21:14; hindi awtomatikong inaalis ng pagkanlong sa banal na lugar ang pananagutan.
Basahin ang 2 Samuel 16:21-22 bago talakayin ang pampolitikang implikasyon ng kahilingang mapangasawa si Abisag.
Maghanda ng paliwanag sa mga pagpatay na hindi detalyado ang karahasan; huwag isadula ang karahasan o pagandahin ang pulitika sa palasyo.

Pagsuri sa ebidensiya at interpretasyon

Tahasang sinabi

Ibatay ang pagtatalaga kay Solomon sa mga utos ni David tungkol sa mola, pagpapahid ng langis, trumpeta, at trono sa 1:32-35, hindi lamang sa sigla ng mga tao.

Sinusuportahan ng Kasulatan

Ihambing ang pagkanlong ni Joab sa dambana sa 2:28-34 sa Exodo 21:14; hindi pinangangalagaan ng banal na kasangkapan ang sadyang pagdanak ng dugo.

Matibay na hinuha

Hanguin ang sinadyang pakikipag-agawan mula sa piling mga inanyayahan ni Adonias sa 1:9-10 at sa sumunod niyang kahilingan sa 2:13-22; linawing hinuha ito.

Posible o tradisyonal na pagbasa

Iharap ang pagpapakasal kay Abisag bilang posibleng panibagong pag-angkin sa trono; ganoon ito inuunawa ni Solomon sa 2:22, ngunit hindi sinasabi ang lihim na layunin ni Adonias.

Hangganan

Huwag sabihing may hiwalay na utos ng Diyos para sa bawat pagpatay; iniuulat ng 2:25-46 ang mga pasya ni Solomon at mga dahilan niya nang hindi ginagawang pamantayan ang mga ito para sa klase.