Ang malaking larawan
Hinikayat na ng aklat ng Mga Hebreo ang mga nakikinig na patuloy magtiwala sa Diyos sa halip na tumalikod. Inaalala nito ngayon ang mga lalaki at babaeng ang pasya ay mula sa gayong tiwala. May tumatanggap ng pambihirang tulong. May namamatay nang hindi nakikita ang lubos na katuparan ng pangako. Hindi ibig sabihin ng pananampalataya na makatatakas sa bawat panganib. Magkasamang inilalahad ng kabanata ang pagsagip at pagdurusa. Pinag-uugnay ang mga buhay na ito ng tiwala sa Diyos at sa kanyang ipinangakong hinaharap, kahit tila salungat ang mga pangyayari sa kasalukuyan.
Sa kabanatang ito
- Pagtitiwala sa mga Hindi Nakikita Mga Hebreo 11:1-7
Nagbibigay ng laman sa pag-asa ang pananampalataya at katiyakan tungkol sa hindi nakikita.
- Paghahanap ng Tahanang Itinatayo ng Diyos Mga Hebreo 11:8-16
Nang tawaging lisanin ang tahanan, sumunod si Abraham, ninuno ng bayan ng Diyos, nang hindi alam ang pupuntahan.
- Nananatili ang Pangako Habang Papalapit ang Kamatayan Mga Hebreo 11:17-22
Hinarap ni Abraham ang pagsubok na ihandog si Isaac, ang anak na pagmumulan ng ipinangakong pamilya ng Diyos sa kanya.
- Pananampalataya sa Gitna ng Banta at Pagtakas Mga Hebreo 11:23-31
Itinago ng mga magulang si Moises, ang magiging pinuno ng bayan ng Diyos, sa kabila ng utos ng hari.
- Hindi Lahat ay Sinasabi ng Tagumpay Mga Hebreo 11:32-35
Lumalawak ang talaan kina Gideon, Barac, Samson, at Jefte, mga pinuno ng bayan ng Diyos.
- Pinarangalan Kahit Itinakwil ng Mundo Mga Hebreo 11:36-40
Hinarap ng iba pang tapat ang paglibak, paghampas, tanikala, at bilangguan.
Pangunahing katotohanan
Nagtitiwala ang pananampalataya sa di-nakikitang pangako ng Diyos sa pambihirang pagsagip at matinding pagkawala. Hinihintay nito ang kaganapang inihanda niya.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Hebreo · Ang Dating Biblia 1905 · 40Mga Hebreo 11:1-7
Pagtitiwala sa mga Hindi Nakikita
Nagbibigay ng laman sa pag-asa ang pananampalataya at katiyakan tungkol sa hindi nakikita. Ipinapaliwanag nito kung bakit kinalugdan ng Diyos ang mga naunang mananampalataya at pinagtiwalaan nilang ang salita niya ang pinagmulan ng nilikha. Naghandog si Abel, isa sa mga unang sumamba, ng kaloob na tinanggap ng Diyos kaysa sa kay Cain, kanyang kapatid. Nagsasalita pa rin ang pananampalataya ni Abel matapos siyang mamatay. Kinalugdan ng Diyos si Enoc, isa pang naunang mananampalataya, at kinuha nang hindi namatay. Kailangan sa paglapit sa Diyos ang tiwalang umiiral siya at ginagantimpalaan ang mga naghahanap sa kanya. Nang mabalaan sa di-pa-nakikitang panganib, gumawa si Noe ng daong, malaking sasakyan. Nakaligtas ang sambahayan niya, at inilantad ng tiwala niya ang kawalan ng pananampalataya ng nakapaligid na mundo.
Sa araw-araw na buhay
Nagpalipad ng lobo ang mananaliksik ng panahon mula sa himpilan sa bukid. Walang palatandaan sa malinaw na langit ng bagyong nasa dagat na iniulat ng mga instrumento niya. Itinali niya ang natitirang kagamitan at pinapasok ang pangkat habang sikat ng araw pa ang nakikita ng iba. Sa salita ng Diyos umaasa ang mga mananampalataya sa Mga Hebreo, hindi sa mga panukat ng panahon.
Pansinin
Mga Hebreo 11:6 Kasama sa pagtitiwala rito ang pag-iral ng Diyos at ang pagtugon niya sa mga naghahanap sa kanya. Nakatuon ang pananampalataya sa buhay na nagbibigay, hindi sa pag-asa lamang.
Mga Hebreo 11:1-7
Ang Dating Biblia 19051Ngayon, ang pananampalataya ay siyang kapanatagan sa mga bagay na hinihintay, ang katunayan ng mga bagay na hindi nakikita.
2Sapagka't sa pamamagitan nito ang mga matanda ay sinaksihan.
3Sa pananampalataya ay natatalastas natin na ang sanglibutan ay natatag sa pamamagitan ng salita ng Dios, ano pa't ang nakikita ay hindi ginawa sa mga bagay na nakikita.
4Sa pananampalataya si Abel ay naghandog sa Dios ng lalong mabuting hain kay sa kay Cain, sa pamamagitan nito'y sinaksihan sa kaniyang siya'y matuwid, na nagpapatotoo ang Dios tungkol sa kaniyang mga kaloob: at sa pamamagitan nito patay na siya ay nagsasalita pa.
5Sa pananampalataya si Enoc ay inilipat upang huwag niyang makita ang kamatayan; at hindi siya nasumpungan, sapagka't siya'y inilipat ng Dios: sapagka't bago siya inilipat ay pinatotohanan sa kaniyang siya'y naging kalugodlugod sa Dios:
6At kung walang pananampalataya ay hindi maaaring maging kalugodlugod sa kaniya; sapagka't ang lumalapit sa Dios ay dapat sumampalatayang may Dios, at siya ang tagapagbigay ganti sa mga sa kaniya'y nagsisihanap.
7Sa pananampalataya si Noe, nang paunawaan ng Dios tungkol sa mga bagay na hindi pa nakikita, dala ng banal na takot, ay naghanda ng isang daong sa ikaliligtas ng kaniyang sangbahayan; na sa pamamagitan nito ay hinatulan niya ang sanglibutan, at naging tagapagmana ng katuwiran na ayon sa pananampalataya.
Mga Hebreo 11:8-16
Paghahanap ng Tahanang Itinatayo ng Diyos
Nang tawaging lisanin ang tahanan, sumunod si Abraham, ninuno ng bayan ng Diyos, nang hindi alam ang pupuntahan. Nanirahan siya sa mga tolda sa lupang pangako kasama sina Isaac at Jacob, anak at apo niya. Kabahagi sila sa pangako ngunit naghihintay ng namamalaging tahanang itinatayo ng Diyos. Nagtiwala sa Diyos si Sara, asawa ni Abraham, at nagkaanak kahit lampas na sa karaniwang edad. Lumago ang napakalaking pamilya mula sa matandang mag-asawa. Namatay ang mga mananampalatayang ito bago matanggap nang lubos ang pangako. Inamin nilang dayuhan sila sa lupa. Nakaturo sa makalangit na lupain ang pag-asa nila, at malugod silang inaangkin ng Diyos bilang kanyang bayan.
Sa araw-araw na buhay
Inilabas ng lolang lumipat ng bayan ang takure sa tabi ng pansamantalang kampo ng pamilya. Maingat niyang itinago sa tuyong lata ang liham na nangangako ng permanenteng tahanan. Para sa gabing ito ang mga tolda, ngunit walang nag-aakalang iyon na ang huling tirahan. Kabilang sa makalangit na hinaharap ng Diyos ang tahanang inaasahan ni Abraham, hindi sa programa ng paglalaan ng pabahay.
Pansinin
Mga Hebreo 11:15 May pagkakataon silang bumalik sa lupaing nilisan. Ipinapakita ng pananatili nilang malayo roon na nakaturo sa hinaharap ang pag-asa, hindi sa pamilyar na nakaraan.
Mga Hebreo 11:8-16
Ang Dating Biblia 19058Sa pananampalataya si Abraham, nang tawagin, ay tumalima upang pumaroon sa isang dakong kaniyang tatanggaping mana; at siya'y yumaon na di nalalaman kung saan siya paroroon.
9Sa pananampalataya siya'y naging manglalakbay sa lupang pangako, na gaya sa hindi niya sariling lupa, at tumahan sa mga tolda na kasama si Isaac at si Jacob, na mga tagapagmana ng isang pangako na kasama niya:
10Sapagka't inaasahan niya ang bayang may mga kinasasaligan, na ang nagtayo at gumawa ay ang Dios.
11Sa pananampalataya si Sara rin ay tumanggap ng lakas upang ipaglihi ang binhi, nang lipas na ang kaniyang gulang, palibhasa'y inari niyang tapat ang nangako:
12Kaya naman sumibol sa isa, sa kaniya na tila patay na, ang kasing dami ng mga bituin sa langit sa karamihan, at di mabilang na gaya ng mga buhanging nasa tabi ng dagat.
13Ayon sa pananampalataya ay nangamatay ang lahat ng mga ito, na hindi kinamtan ang mga pangako, nguni't kanilang nangakita na natanaw mula sa malayo, at kanilang ipinahayag na sila'y pawang taga ibang bayan at manglalakbay sa ibabaw ng lupa.
14Sapagka't ang mga nagsisipagsabi ng mga gayong bagay ay nagpapakilalang hinahanap nila ang lupaing kanilang sarili.
15At katotohanang kung kanilang naalaala yaong lupaing kanilang pinanggalingan, ay nagkaroon sana sila ng mabuting pagkakataon upang bumalik.
16Nguni't ngayon ay nagnanasa sila ng lalong magaling na lupain, sa makatuwid baga'y ang sa langit: kaya hindi sila ikinahihiya ng Dios na tawaging Dios nila; sapagka't kaniyang ipinaghanda sila ng isang bayan.
Mga Hebreo 11:17-22
Nananatili ang Pangako Habang Papalapit ang Kamatayan
Hinarap ni Abraham ang pagsubok na ihandog si Isaac, ang anak na pagmumulan ng ipinangakong pamilya ng Diyos sa kanya. Nagtiwala siyang kayang buhayin ng Diyos ang patay. Inilalarawan ng Mga Hebreo ang pagbabalik ni Isaac bilang larawan ng muling pagkabuhay, pagbalik mula sa kamatayan. Pagkaraan, binasbasan ni Isaac sina Jacob at Esau, mga anak niya, na nasa isip ang hinaharap. Nang malapit nang mamatay, binasbasan ni Jacob ang mga anak ng sarili niyang anak na si Jose. Sumamba siyang nakasandal sa tungkod. Tumingin din sa hinaharap si Jose habang papalapit ang kamatayan. Binanggit niya ang pag-alis ng kanyang bayan sa banyagang lupain at nag-utos na dalhin ang mga buto niya.
Sa araw-araw na buhay
Nakipagkita ang balong ina sa tagapangasiwa ng libing, kasama ang mga anak. Pinahihirap ng lungkot ang bawat pasya. Ngunit isinaalang-alang niya ang matagal nang pinanghahawakang mga pangako ng pamilya habang nagpaplano sila. Narinig ng mga anak ang tiwala niya sa kabila ng luha. Walang karaniwang katumbas ang pagsubok kay Abraham; umaabot ang tiwala niya maging sa pagbuhay ng Diyos sa patay.
Pansinin
Mga Hebreo 11:22 Nagbigay si Jose ng tagubilin para sa pag-alis na hindi na niya aabutan. Ipinapakita ng plano sa paglilibing ang tiwala sa ipinangakong hinaharap para sa buong bayan.
Mga Hebreo 11:17-22
Ang Dating Biblia 190517Sa pananampalataya, nang subukin si Abraham, ay inihandog si Isaac: oo, siyang tumanggap na may galak ng mga pangako ay siyang naghandog sa kaniyang bugtong na anak;
18Sa makatuwid baga'y yaong pinagsabihan, Kay Isaac ay tatawagin ang iyong binhi:
19Na inisip na maging sa gitna ng mga patay ay maaaring buhayin siyang maguli ng Dios; mula diyan din naman ay muli siyang tinanggap sa isang halimbawa.
20Sa pananampalataya'y binasbasan ni Isaac si Jacob at si Esau, tungkol sa mga bagay na darating.
21Sa pananampalataya, si Jacob ng mamatay na ay binasbasan niya ang bawa't isa sa mga anak ni Jose; at sumambang nakatangan sa puno ng kaniyang tungkod.
22Sa pananampalataya, nang malapit nang mamatay si Jose, ay binanggit niya ang pagalis sa Egipto ng mga anak ni Israel; at nagutos tungkol sa kaniyang mga buto.
Mga Hebreo 11:23-31
Pananampalataya sa Gitna ng Banta at Pagtakas
Itinago ng mga magulang si Moises, ang magiging pinuno ng bayan ng Diyos, sa kabila ng utos ng hari. Nang lumaki, tinanggihan niya ang maharlikang katayuan sa Egipto, lupain ng kanilang pagkaalipin. Pinili niya ang pagdurusang kasama ang bayan ng Diyos kaysa panandaliang yaman. Iniuugnay ng Mga Hebreo ang kahihiyan niya kay Cristo, ang tagapagligtas ng Diyos. Umalis siyang hindi nagpadaig sa takot, na nagtitiwala sa di-nakikitang Diyos. Ipinagdiwang niya ang paskua, pagkaing may tanda ng dugo na nag-iingat sa mga panganay sa kamatayan. Ligtas na tumawid ang kanyang bayan sa Dagat na Mapula. Nalunod ang humahabol na mga taga-Egipto. Bumagsak ang Jerico, lungsod na may matibay na kuta, matapos itong ikutan. Nakaligtas si Rahab, patutot doon, dahil tinanggap niya ang mga tiktik.
Sa araw-araw na buhay
Sinuri ng mekaniko sa daungan ang sirang makina sa tabi ng tuyong pantalan. Pinipilit siya ng mga may-ari na aprubahan ang susunod na pagtawid upang hindi mawala ang mga nagpareserba. Sinunod niya ang ulat sa kaligtasan sa kabila ng galit nila at pinanatiling nasa lupa ang sasakyan. Nilalabanan ng tiwala niya ang pamimilit. Nakasalalay sa pagkilos ng Diyos ang mga pagtakas sa Bibliya, hindi sa pagtingin ng mekaniko.
Pansinin
Mga Hebreo 11:26 Sinusukat ni Moises ang kayamanan ng hari laban sa darating na gantimpala. Inilalahad ng Mga Hebreo ang pasya niya bilang pagbabago sa itinuturing niyang yaman, hindi kawalang-alam sa luho.
Mga Hebreo 11:23-31
Ang Dating Biblia 190523Sa pananampalataya, nang ipanganak si Moises, ay itinagong tatlong buwan ng kaniyang mga magulang, sapagka't kanilang nakitang maganda ang bata; at hindi sila natakot sa utos ng hari.
24Sa pananampalataya, nang lumaki na si Moises, ay tumangging siya'y tawaging anak ng anak na babae ni Faraon;
25Na pinili pa ang siya'y tampalasanin na kasama ng bayan ng Dios, kay sa magtamo ng nagsisikupas na kaligayahan sa pagkakasala;
26Na inaring malaking kayamanan ang kadustaan ni Cristo, kay sa mga kayamanan ng Egipto: sapagka't ang kaniyang tinititigan ay ang gantingpalang kabayaran.
27Sa pananampalataya'y iniwan niya ang Egipto, na hindi natakot sa poot ng hari: sapagka't nagtitiyagang tulad sa nakakita niyaong di nakikita.
28Sa pananampalataya'y itinatag niya ang paskua, at ang pagwiwisik ng dugo, upang ang manglilipol sa mga panganay ay huwag silang lipulin.
29Sa pananampalataya'y nagsipagdaan sila sa gitna ng Dagat na Mapula na gaya ng sa lupang tuyo: na nang subuking gawin ito ng mga taga Egipto ay pawang nangalunod.
30Sa pananampalataya'y nangalagpak ang mga kuta ng Jerico, pagkatapos na makubkob na pitong araw.
31Sa pananampalataya'y hindi napahamak na kasama ng mga manunuway, ang patutot na si Rahab, na tumanggap na payapa sa mga tiktik.
Mga Hebreo 11:32-35
Hindi Lahat ay Sinasabi ng Tagumpay
Lumalawak ang talaan kina Gideon, Barac, Samson, at Jefte, mga pinuno ng bayan ng Diyos. Binabanggit din si David, isang hari, si Samuel, isang propeta, at iba pang propetang nagsalita para sa Diyos. Sa pananampalataya, dinaig ng mga tao ang kaharian, gumawa ng matuwid, at tumanggap ng mga pangako. Nakaligtas sila sa leon, apoy, at armadong panganib. Lumakas ang mahihina at napaalis ang hukbo ng kaaway. Natanggap ng mga babae na muling buhay ang namatay na mahal sa buhay. Ngunit biglang nagbago ang salaysay. Dumanas ng pagpapahirap ang iba at tinanggihan ang alok na paglaya. Hinangad nila ang mas mabuting pagbangon mula sa kamatayan. May pananampalataya ang nakatatakas at ang nagtitiis nang walang pagtakas.
Sa araw-araw na buhay
Inilagay ng tagapangasiwa ng mga alaala ang medalya ng pagsagip sa tabi ng liham sa bulwagang panggunita. Ipinagdiriwang ng mga bisita ang matapang na gawaing nakasaad sa medalya. Inaalala ng liham ang isa pang manggagawang nanatiling tapat sa pagdurusa at hindi na nakauwi. Binigyan niya ng pantay na puwang ang dalawa. Nakasentro ang Mga Hebreo sa pananampalataya at muling pagkabuhay, hindi sa sukatan ng tapang ng pamayanan.
Pansinin
Mga Hebreo 11:35 Mula sa naibalik na buhay, lumilipat ang parehong talata sa mga ayaw tumanggap ng paglaya habang pinahihirapan. Hindi masusukat ang pananampalataya sa pagtatapos lamang ng pagdurusa rito.
Mga Hebreo 11:32-35
Ang Dating Biblia 190532At ano pa ang aking sasabihin? sapagka't kukulangin ako ng panahon kung sasaysayin ko ang tungkol kay Gideon, kay Barac, kay Samson, kay Jefte; tungkol kay David, at kay Samuel at sa mga propeta:
33Na ang mga ito, sa pamamagitan ng pananampalataya'y nagsilupig ng mga kaharian, nagsigawa ng katuwiran, nangagtamo ng mga pangako, nangagtikom ng mga bibig ng mga leon,
34Nagsipatay ng bisa ng apoy, nangakatanan sa talim ng tabak, nagsilakas sa kahinaan, naging mga makapangyarihan sa pakikipagbaka, nangagpaurong ng mga hukbong taga ibang lupa.
35Tinanggap ng mga babae ang kanilang mga patay sa pamamagitan ng pagkabuhay na maguli: at ang iba'y nangamatay sa hampas, na hindi tinanggap ang kanilang katubusan; upang kamtin nila ang lalong mabuting pagkabuhay na maguli:
Mga Hebreo 11:36-40
Pinarangalan Kahit Itinakwil ng Mundo
Hinarap ng iba pang tapat ang paglibak, paghampas, tanikala, at bilangguan. May pinatay sa bato o tabak; may nilagari ang katawan. Nagpagala-gala ang mga nakaligtas na suot ang magaspang na balat, dukha at inuusig. Sumilong sila sa disyerto, bundok, yungib, at mga butas sa lupa. Binabaligtad ng Mga Hebreo ang hatol ng mga nagpalayas sa kanila. Hindi karapat-dapat sa kanila ang mundo. Kinalugdan ng Diyos ang pananampalataya nila kahit hindi nila natanggap ang buong pangako sa kanilang buhay. Naghanda siya ng mas mabuting bagay na kasama ang kasalukuyang mga mananampalataya. Magkasamang naaabot ng nauna at sumunod ang ipinangakong kaganapan.
Sa araw-araw na buhay
Isinalansan ng tagapangasiwa ng kanlungan ang mga donasyong kumot sa malayong bodega ng panustos. Dumating ang mga pamilya na kakaunti ang gamit matapos palayasin sa tahanan. Isinulat niya ang mga kasanayan at pangalan nila sa talaan ng pagtanggap. Ayaw niyang ang pudpod na damit ang magtakda ng pagkakakilanlan nila. Marahas na pag-uusig at pagsang-ayon ng Diyos ang pakay ng Mga Hebreo, hindi pansamantalang kanlungan lamang.
Pansinin
Mga Hebreo 11:40 Pinag-uugnay ng kaganapan ang mga naunang tapat at ang mga sumunod na mananampalataya. Bahagi ng pinagsasaluhang pangako ang paghihintay nila, hindi katibayang nakalimutan ng Diyos ang kanilang buhay.
Mga Hebreo 11:36-40
Ang Dating Biblia 190536At ang iba'y nangagkaroon ng pagsubok sa pagkalibak at pagkahampas, oo, bukod dito'y sa mga tanikala at bilangguan naman:
37Sila'y pinagbabato, pinaglagari, pinagtutukso, pinagpapatay sa tabak: sila'y nagsilakad na paroo't parito na may balat ng mga tupa't kambing: na mga salat, nangapipighati, tinatampalasan;
38(Na sa mga yaon ay hindi karapatdapat ang sanglibutan), na nangaliligaw sa mga ilang at sa mga kabundukan at sa mga yungib, at sa mga lungga ng lupa.
39At ang lahat ng mga ito, nang sila'y mapatotohanan na dahil sa kanilang pananampalataya, ay hindi kinamtan ang pangako,
40Na ipinaghanda ng Dios ng lalong mabuting bagay tungkol sa atin, upang sila'y huwag maging sakdal ng bukod sa atin.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Hebreo 11:1 sa “Ngayon, ang pananampalataya ay siyang kapanatagan sa mga bagay na hinihintay, ang katunayan ng mga bagay na hindi nakikita.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Hebreo 11:32: “At ano pa ang aking sasabihin? sapagka't kukulangin ako ng panahon kung sasaysayin ko ang tungkol kay Gideon, kay Barac, kay Samson, kay Jefte; tungkol kay…”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Hebreo 11:40 sa mambabasa ang “Na ipinaghanda ng Dios ng lalong mabuting bagay tungkol sa atin, upang sila'y huwag maging sakdal ng bukod sa atin.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang pananampalataya, Dios, hindi, kaniyang, sapagka't, nang na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- inilipat
- Kinuha ng Diyos mula sa buhay sa lupa nang hindi dumaraan sa kamatayan.
- daong
- Malaking sasakyang pandagat, na dito ay ginamit upang maligtas sa baha.
- kadustaan
- Kahihiyan o paghamak na dinaranas sa pakikitungo ng ibang tao.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
